«كاليايف: بايد قبول كنيم همه مون يكجور نيستيم. ما بايد همديگه رو دوست داشته باشيم، اگر قدرتش رو داريم.»
@phobicool
#آلبر_كامو
- صالحان
@phobicool
#آلبر_كامو
- صالحان
ما تماشاچیانی هستیم
که پشت درهای بسته ماندهایم
دیر آمدیم، خیلی دیر..
پس به ناچار
حدس میزنیم
شرط میبندیم
شک میکنیم
و آن سوتر، در صحنه
بازی به گونهای دیگر در جریان است...
@phobicool
#حسین_پناهی
که پشت درهای بسته ماندهایم
دیر آمدیم، خیلی دیر..
پس به ناچار
حدس میزنیم
شرط میبندیم
شک میکنیم
و آن سوتر، در صحنه
بازی به گونهای دیگر در جریان است...
@phobicool
#حسین_پناهی
بلند شد. کورمال کورمال خطکش بلندی را روی میزش پیدا کرد. به طرف اسلاید رفت. نوک خطکش را روی قسمتی از مغز مرتضی راه برد. خطکش را با حرکت اسب روی صفحه شطرنج بالا و به چپ برد: اینجاست. این تکه از مغز، دیرتر از تمام سلولها می میرد. اینجا هم لایه های فراموشی است. صداهایی که ما می شنویم به اینجا که می رسد جذب این توده لیز می شود و ما آن را فراموش می کنیم، در حالی که همیشه توی کله ماست. اینجا پر از اعتقادات فراموش شده است، جای دفن شدن اسم کسانی که دوستشان داشته ایم، بی آنکه بتوانیم به یاد آوریم که آنها چه کسانی بوده اند. هزاران سلول اینجاست که کارشان فقط خاکسپاری ست، خاکسپاری رویاهای ما.
@phobicool
_یوزپلنگانی که با من دویده اند
#بیژن_نجدی
@phobicool
_یوزپلنگانی که با من دویده اند
#بیژن_نجدی