و من همیشه میخوردم به دری که بسته بود
یا میرسیدم به جمعیّتی که راه نمیدادند!
حتی به عمد دست دراز میکردند تا نگذارند جلوتر بروم...
میدانستم که نمیرسم
امّا رفتم، تمامِ شب، تمامِ روز...
@phobicool
_نیروانای من
#هوشنگ_گلشیری
یا میرسیدم به جمعیّتی که راه نمیدادند!
حتی به عمد دست دراز میکردند تا نگذارند جلوتر بروم...
میدانستم که نمیرسم
امّا رفتم، تمامِ شب، تمامِ روز...
@phobicool
_نیروانای من
#هوشنگ_گلشیری
بعضی وقت ها احساس می کنم که هیچ چیز معنی ندارد . در سیاره ای که میلیون ها سال است با شتاب به سوی فراموشی می رود ، ما در میان غم زاده شده ایم ؛ بزرگ می شویم ، تلاش و تقلا می کنیم ، بیمار می شویم ، رنج می بریم ، سبب رنج دیگران می شویم، گریه و مویه می کنیم ، می میریم ، دیگران هم می میرند و موجودات دیگری به دنیا می آیند تا این کمدی بی معنی را ازسر گیرند...
@phobicool
تونل
#ارنستو_ساباتو
@phobicool
تونل
#ارنستو_ساباتو
همش فکر میکنم چند تا بچه ی کوچیک دارن توی یه دشت بزرگ بازی میکنن و هیشکی هم اونجا نیست.
منظورم آدم بزرگه ، غیر از من .
منم لبه ی یه پرتگاه بزرگ وایسادم و باید هر کسی رو که میاد طرف پرتگاه بگیرم.
تمام روز کارم همینه.
ناتورِ دشتم.
میدونم مضحکه ولی فقط دوست دارم همین کارو بکنم...
@phobicool
_ناتور دشت
#جی_دی_سلینجر
منظورم آدم بزرگه ، غیر از من .
منم لبه ی یه پرتگاه بزرگ وایسادم و باید هر کسی رو که میاد طرف پرتگاه بگیرم.
تمام روز کارم همینه.
ناتورِ دشتم.
میدونم مضحکه ولی فقط دوست دارم همین کارو بکنم...
@phobicool
_ناتور دشت
#جی_دی_سلینجر