مرا آتش زد و
‏از من دوری کرد
‏که نسوزد

چرا نمی شناسی ام ؟!
چرا نمی شناسمت ؟
می دانم که مرا نمی شنوی
و من این را از سیبی که از دستت افتاد ؛ فهمیدم
دیگر به غربت چشمهایت خو کرده ام و
به دردهای باد کرده ی روحم که از قاب تنم بیرون زده اند
با توام بی حضور تو
بی منی با حضور من
می بینی تا کجا به انتحار وفادار ماندم تا دل نازک پروانه نشکند
همه ی سهم من از خود دلی بود که به تو دادم
و هر شب بغض گلویت را در تابوت سیاهی که برایم ساخته بودی گریستم
و تو هرگز ندانستی که زخم هایت ، زخم های مکررم بودند
نخ های آبی ام تمام شده اند
و گل های بُقچه چهل تیکه دلم ناتمام مانده اند .
باید پیش از بند آمدن باران بمیرم !


@theMemOriEs
#حسین_پناهی

@phobicool
#Hugo_Simberg
Dancing Death 🎨

@phobicool
#Hugo_Simberg,
The Wounded Angel 🎨

Radiohead - Fake Plastic Trees
@phobicool

پس قبول داری که رازی رو با خودت یدک می‌کشی!
طبیعیه! هرکس در این دنیا رازهایی داره رافائل! این خیلی هم خوبه! اصلاً به نظر من شخصیت هرکس به واسطۀ رازهایی که با خودش یدک می‌کشه تعریف می‌شه. رازهای ما هویتمون رو تشکیل می‌دن! تو اگر می‌خوای با من باشی و باهام زندگی کنی، باید قبول کنی که ممکنه چیزهایی در گذشته‌ام باشه که نمی‌خوام تو بدونی. از الان به بعد مهمه.

@phobicool
_دختری از بروکلین
#گیوم_موسو

+آدم ها با اوهام هاشون زندگی می‌کنند !
-چرا که نه؟ مگه چیزی غیر از وَهم هم وجود دارد؟
+به پایان رسیدن اوهام ...

@phobicool
_عامه پسند
#چارلز_بوکفسکی