و اکنون
دیگر چگونه یک نفر به رقص بر خواهد خاست
و گیسوان کودکیش را
در آب‌های جاری خواهد ریخت
و سیب را که سرانجام چیده‌است و بوییده‌است
در زیر پا لگد خواهد کرد؟


@phobicool
#فروغ_فرخزاد

I hope the exit is joyfull, and i hope never to return.
#Frida_Kahlo

زندگی با من کینه داشت
من به زندگی لبخند زدم
خاک با من دشمن بود
من بر خاک خفتم

@phobicool
#احمد_شاملو

مادرش همیشه به او می‌گفت: «دردی که می‌کشی مایه‌ی سربلندی‌ت باشد. تو خیلی قوی‌تر از آن‌هایی هستی که دردی ندارند.»

@phobicool

«در جست و جوی آبی‌ها«، لوییس لوری، ترجمه‌ی کیوان عبیدی آشتیانی

ترانه‌یی که نخواهم سرود من هرگز
خفته‌ست روی لبانم.
ترانه‌یی
که نخواهم سرود من هرگز.

بالای پیچک
کرم شب‌تابی بود
و ماه نیش می‌زد
با نور خود بر آب.

چنین شد پس که من دیدم به رویا
ترانه‌یی را
که نخواهم سرود من هرگز.
ترانه‌یی پُر از لب‌ها
و راه‌های دوردست،
ترانه‌ی ساعات گمشده
در سایه‌های تار،
ترانه‌ی ستاره‌های زنده
بر روز جاودان.

@phobicool
#فدریکو_گارسیا_لورکا