هر روز، مثل هر روز بود. در خودش و در دنیا هیچ فرقی احساس نمیکرد.
انگار میکرد که دنیا همین قدر تنگ است و آدم فقط همین قدر بنده زندگانی خودش است.

@phobicool

#محمود_دولت_آبادی
#گاواربان

من از این رنجورم
دو ماهی حول هم
که خواست نشانه ی ماه تولد من باشند؟
پدرم،مادرم یا اسفند ؟
وقتی خلاف هم بود شنا کردنتان
من از چه رو میوه شدم؟
سهم من آبی اقیانوس بود
نه حصار برکه
نه در این خاک سرازیر شدن
زمستان را ولیکن سخت
دوست دارم
آنگاه که یخ ها میشکنند!

@phobicool
#مهسا_طلوع

آنکه می‌خندد
هنوز خبر هولناک را
نشنیده است...

@phobicool

#برتولت_برشت

آیا ما خیلی از مرده هایمان حرف می زدیم؟ مجال نداشتیم که آنها را، حتی در دلهایمان به خاک بسپاریم. نه، هیچ جارا خالی نمی گذارم خلایی ایجاد نمی کنم. متروها لبریزند، رستوران ها پرند، سرها تا جایی که نزدیک به ترکیدن باشند پر از مشغله های ریز و درشت هستند، مثل تخم مرغ. باید باور کرد که من لازم نبوده ام. دلم می خواست لازم باشم. برای چیزی یا کسی...

@phobicool

#ژان_پل_سارتر
#مرده_های_بی_کفن_و_دفن

مادرجان
تو مريم مقدس بودي
خطا از من بود كه مسيح نشدم..

@phobicool

#جهان_فرح_نيا

اُوِه مردی سیاه‌وسفید بود.
همسرش رنگ بود؛ تمام رنگ‌های او...

@phobicool
#مردی_به_نام_اوه
#فردریک_بکمن

Bang Bang!
She shot me down ...
Bang Bang!
I hit the ground ...

Nobody dies virgin cause life fucks everyone !

بخشی از پریشانیِ تو،ناشی از یک خشم مدفون شده است.
چیزی در تو هست،نوعی ترس و کم رویی،که اجازه ی ابرازِ خشمت را نمیدهد.
به جای آن به فروتنی ات می نازی!
نوعی پاکدامنیِ اجباری برای خود پدید آورده ای:
احساسات را در عمق مدفون می کنی،و چون دیگر خشمی را تجربه نمیکنی،تصور میکنی یک قدیسی!
فرو خوردنِ خشم،انسان را بیمار میکند...

@phobicool

وقتی نیچه گریست
#اروین_د_یالوم