کوه‌ها با هم‌اند و تنهایند
همچو ما، باهمانِ تنهایان.

۱۳۳۹
@phobicool

#احمد_شاملو

کوه‌ها | از دفتر لحظه‌ها و همیشه

در گلوگاهِ من
درختِ سیبی هست
که از آن
مردی را
بر دار کرده‌اند.

اگر دهان می‌گشایم و روی می‌گردانی
بگردان،

اما به قِدمَتِ عشق سوگند
که تباهیِ من از مِی و افیون نیست.

اوست که در گلوگاهم آویخته است و
می‌پوسد
آرام آرام...

@phobicool
#لئوناردو_آليشان

فرار کن از من
فرار کن که وحشیانه گرفتارت شدم
فرار کن از این آفتابی که
تا تو نتابی
از زمین میترسد !
فرار کن به امن آغوشم
من نگهبان جهانی هستم
که تو دهخدای شاعرانش بودی...

@phobicool
#مهسا_طلوع

لب بر لبت
چنانت به درخت بچسبانم به دلتنگى
كه درخت شوى
كه رفتن اگر بخواهى
نتوانى
كه بمانى
وگر سخن از رفتن كنى
بر اسبت بنشانم
پيشاروى خويش
در شبِ مهتاب
موى تو با يالِ اسب
هر دو در باد
موى تو از يالِ اسب
تشخيص نتوان داد
رويت از ماه به سمت خويش بگردانم
چنان ببوسمت به دلتنگى
كه ماه
آه بتابد

عشق مان را می کُشیم.

خفه اش می کنیم
مثل کسی که نوزادی را.
لگدش می زنیم
مثل کسی که سگ وفاداری را.
بال های پرّانش را می کَنیم
مثل کسی که پرنده ای را.

قلبش را با گلوله می زنیم
مثل کسی که با گلوله خودش را...

@phobicool
#آنا_اشویر

خواب دیدم ما را بریدند ..
و به کارخانه چوب بری بردند...

آن که عاشق بود پنجره شد..
آن که بی رحم چوبه دار...
از من اما دری ساختند برای گذشتن!

@phobicool

#پل_الوار