سخن اندک و مفید همچنان است که چراغی افروخته چراغی نا افروخته را بوسه داد و رفت . .

@phobicool

فیه ما فیه/ مولانا

از مراسم تدفین باز می گردم
کفش به پایم تنگی می کند
میل عشقبازی دارم
با کسی که نمی شناسم.

@phobicool

#کیارستمی/کتاب گرگی در کمین

‌ من آینده را می بینم .
آینده , آن جا، تو خیابان قرار گرفته است. چندان رنگ باخته تر از زمان حال نیست. چه لزومی دارد که تحقق بیابد؟ تحقق اش چه چیز بیشتری به آن خواهد داد؟...
این زمان است، زمان پاک عریان، آهسته به وجود می آید، منتظرمان می گذارد و وقتی می آید، دلمان آشوب می شود چون که پی می بریم که از مدت ها پیش آن جا بوده است...

@phobicool
_تهوع
#ژان_پل_سارتر

تن غمین است
افسوس! من همه کتاب‌ها را خوانده‌ام
گریختن! گریختن به دورادور!
حس می‌کنم تمامی پرندگان
مست آن اند که مه و آسمان‌های ناشناخته در میانشان گیرد!

@phobicool
#استفان_مالارمه

‌می خواستم همانجا روی زمین بخوابم. بخوابم و زمانی که خواب هستم، اتفاقی بیفتد. هر اتفاقی. یک معجزه. شاید خاطره ای چسبناک؛ که رویاها به جا می گذارند، وقتی بیش از اندازه، واقعی به نظر می رسند.

@phobicool
#اولیویه_آدام
-در پناه هیچ

همه چیز
خاطره
گفتگوها
بوسه‌ها
هم‌آغوشی پیکرهای دلداده
همه چیز می‌گذرد!
ولی تماس ارواحی که یکدیگر را لمس کرده و در میان انبوه اشکال زودگذر یکدیگر را شناخته‌اند ‌هرگز زدوده نمی‌شود...

@phobicool

#رومن_رولان
#ژان_کریستف