انگار رودی بودم
گذشت خشن زمان مسیرم را عوض کرده بود
مسیری را به جای مسیری دیگر نشانده بود
در بستری دیگر جاری بود
و من کرانه هایم را نمی شناسم
آه، چه مناظری را باید ندیده باشم
پرده باید بالا رفته، بعد پایین آمده باشد
چه بسیار دوستانم را که حتا یک بار در زندگی ندیدم
و سوادهای گوناگونِ چه شهرهایی که
می‌توانستند اشک از چشمانم جاری کنند
در حالی که به راستی من تنها یک شهر را می شناختم
و با لمس دست می‌توانستم در خواب پیدایش کنم...
و چه بسیار شعرهایی که نگفته ام
همسرایی پنهان آن شعرها دور سرم پرسه می‌زند
و شاید روزی بتواند خفه ام کند.

@phobicool
#آنا_آخماتووا

Shahin Najafi & Gürzenich Orchester_Hazrate Naan
@Phobicool

این دنیای کوچک و هفت میلیارد آدم !
یعنی تو باور میکنی؟
شمرده‌ای؟
کی شمرده است؟
جز سیاست مدارها دیدی کسی آدم بشمرد؟
باور نکن نارنجی!
باور نکن سبز آبی کبود من!
باور کن همه‌ی دنیا فقط تویی و برخی دوستان !
بقیه تکراری‌اند !

@@phobicool
#عباس_معروفی

سخن اندک و مفید همچنان است که چراغی افروخته چراغی نا افروخته را بوسه داد و رفت . .

@phobicool

فیه ما فیه/ مولانا

از مراسم تدفین باز می گردم
کفش به پایم تنگی می کند
میل عشقبازی دارم
با کسی که نمی شناسم.

@phobicool

#کیارستمی/کتاب گرگی در کمین

‌ من آینده را می بینم .
آینده , آن جا، تو خیابان قرار گرفته است. چندان رنگ باخته تر از زمان حال نیست. چه لزومی دارد که تحقق بیابد؟ تحقق اش چه چیز بیشتری به آن خواهد داد؟...
این زمان است، زمان پاک عریان، آهسته به وجود می آید، منتظرمان می گذارد و وقتی می آید، دلمان آشوب می شود چون که پی می بریم که از مدت ها پیش آن جا بوده است...

@phobicool
_تهوع
#ژان_پل_سارتر