باید بنویسم یا نباید
برای که یا چه؟
وقتی کلمات می پرند
تا پرنده را در آسمان تیرباران کنند
وقتی به دیوار خانه ی پدری ام اعتماد ندارم
کجا افکار آویخته ام را با رنگ
تا کدام سایه ی روان به رخ بکشم؟
نیاز به نوشتن این ها را اما نتوانم به جای اشک
بارانی بی امان نشوم ،جواب که را بدهم؟
تا کی به انزوایم سوره ی نور بخوانم
و هر گاه درگیری حل معمای مرگ مشکوک مادرم
به سرم زد تا با خواندن سوره ی فتح شاید
فقط شاید به ادامه ی حل جدول قرمزم برسم
جدولی با کلمات شخصی،رنگ های شخصی
دردهای شخصی،مرگ های شخصی
که تکرارش هم شخصی سازی نمی شود
حتی حذفیاتم با عاشقانه هایم جای خالیشان را
از جواب هایی که به خودم هم بدهکار نیستم
نالانم چون افسربانی بر برجکی در صحرایی سرد
که کسی از روی همین نمی دانم ها
از روی تجربه ی قطره قطره اشکی که خشک شد
نه از روی وظیفه ،نه از نظام درد
برای یادگار به گرمای نگاهی نومیدانه با میخ نوشت
این نیز بگزرد با دال یا ذالش فرقی نمی کرد
با سواد و بی سواد سالهاست خوانده اند و مانده
یادگار دستی که گرم شد روی آهن سرد
و من نیز به سهم خطای چشم بر چشمی که خفت
می نویسم از ماست که بر ماست ،گرمای دست
یا نگاه سیاه نگه داشتن بر این امید و تخت
به سر منزل آرامش شخصی آسیب نرسانده
و دست گرمیست اینها، پاک شوند یا سرمایه
نوشته باشی روی کاغذ و باد ببرد
یا حک کنی روی سیمان دیوار همین اتاق و بریزد
دستت گرم باد ، من کمی گرم شدم هموطن
اینبار تو هر جا دیدی از جانب من بنویس
ننگ با رنگ پاک نمی شود ،گر چه مسخره
گر چه سخت …
این حرف ها را من زمستانی سخت ،
روی صفحه ی گوشی ام تایپ کردم
نامم مهساست، بیدار بمان که پلک هایت یخ نزند
گر چه به من مربوط یا نا مربوط،اما زنده مانده ای هنوز [ الباقی را ببین در هبوط ]
سریال ادامه دارد و دستت را گرم کن
آری ،نفس بکش و باقی را تو برایم بنویس
باقیات و صالحات تنها می ماند به یادگار
میان این سیاه و سپید و خاکستری و قرمزهای تیز …

🌫 @phobicool

#مهسا_طلوع
- خونآبه

▪️
دیالوگ هایی برای تو
Episode 8
اثری از مجله هنری اغما
▪️
@EGHMAA

می گویند اگر خوابی خوش را برای دیگران تعریف کنی تعبیر نمی شود و از این قبیل حرف ها ..! -. این رویا را نمی شد تعریف نکرد که خود تعبیر انتظارهایمان است
- در خواب عمیقی بودم که دستی مرا تکان داد و گفت : بیدارشو ،پیام های ناخوانده ات را بخوان ،نخواب و ببین از پنجره بیرون را ، پیام های ناخوانده ات را بخوان قرار است در خیابان مردممان جشن بگیرند و صدای خنده ی کودکانمان را بشنویم .
- تعبیر می شود این شادی
*این صلح و عشق و خنده های شادی ایران ،یادآور خنده های دوران کودکیمان است ،همان هفت سالگی
دوران عزیمتمان از هجر
با یاد فروغ
به نام طلوعی سراسر از عشق منتظر صبح صلح و شادی فرزندانمان ،در خواب و بیداری لحظه ها را می شماریم. پس بیهوده به دلمان نیوفتاده که منتظر زمان رسیدنش هستیم.این درخت کهن ریشه در دل و شهود معبرین تمام عوالم جهان دارد.
- وه ،چه رویای شیرینی
با هم قسمتش می کنیم

@phobicool
#مهساطلوع
- بریده ای از کتاب : دست پاره ها

«که دست ظلم نماند چنین که هست دراز.»
- سعدی

The Great Dictator (1940)
by Charlie Chaplin