بیا که می خواهم
با دستانم
زیر چانه ات قنوت بگیرم
و درخشش چشمانت
چه زیباست
رکوعی در برابرت و الله اکبر
سجده ام را کوتاه می کنم
برای دعای چشم زخمت
می ایستم و
جل الخالق ،حاجتم را روا کن
تو قبله ی حاجات منی
من نیتم قربة الی الله بود
در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
حالتی خواستمت که دوش
حافظ ز دعای من به فریاد آمد
بیا که می خواهم با دستانم
زیر چانه‌ات قنوت بگیرم
و چون شیطان رجیم
آتش زنم با بوسه ای گناه آلود
تمام کتاب های مقدس را
که به نام مهسا سوگند یاد نکردند

@phobicool

- بِه
#مهسا_طلوع

شعر و صدای #حسين_صفا
شعری از کتابِ #این_دست_بی_صدا
#نشرنیماژ
@hossein_safa59

شعر و صدای #حسین_صفا
غزلی از کتاب #وصیت_و_صبحانه #نشرنیماژ
@hossein_safa59

طلوع ماه
از استفتاعات عیان شده
و من از نقطه ثقل زمین آبستنم
کدام ستاره ای متولد میشود؟
باقی را تو بگو ..!

🎩 Art Magazine ; phobicool


- نآ
#مهسا_طلوع

همه ی در ها را بستم
و قفل میان ماندن و رفتن مسخّر شد
به قتل عام گلدان ها ی بی گناه مرتکبم

زیر سیگاریم گلدانی ست
که خشک و زرد
با من شب و روزش را
پشت پنجره میمیراند

شعر های سیاهم در نبود تو
دشنام پست آفرینش برای
گل های کاغذی سپید شد
و قفل میان این واژه ها
کلید میخورد
در پشت هزاران در بسته،
پیوسته بسته
خسته نخواهم شد
خسته نخواهی شد

🪱@phobicool

#مهسا_طلوع
_ به

باید بنویسم یا نباید
برای که یا چه؟
وقتی کلمات می پرند
تا پرنده را در آسمان تیرباران کنند
وقتی به دیوار خانه ی پدری ام اعتماد ندارم
کجا افکار آویخته ام را با رنگ
تا کدام سایه ی روان به رخ بکشم؟
نیاز به نوشتن این ها را اما نتوانم به جای اشک
بارانی بی امان نشوم ،جواب که را بدهم؟
تا کی به انزوایم سوره ی نور بخوانم
و هر گاه درگیری حل معمای مرگ مشکوک مادرم
به سرم زد تا با خواندن سوره ی فتح شاید
فقط شاید به ادامه ی حل جدول قرمزم برسم
جدولی با کلمات شخصی،رنگ های شخصی
دردهای شخصی،مرگ های شخصی
که تکرارش هم شخصی سازی نمی شود
حتی حذفیاتم با عاشقانه هایم جای خالیشان را
از جواب هایی که به خودم هم بدهکار نیستم
نالانم چون افسربانی بر برجکی در صحرایی سرد
که کسی از روی همین نمی دانم ها
از روی تجربه ی قطره قطره اشکی که خشک شد
نه از روی وظیفه ،نه از نظام درد
برای یادگار به گرمای نگاهی نومیدانه با میخ نوشت
این نیز بگزرد با دال یا ذالش فرقی نمی کرد
با سواد و بی سواد سالهاست خوانده اند و مانده
یادگار دستی که گرم شد روی آهن سرد
و من نیز به سهم خطای چشم بر چشمی که خفت
می نویسم از ماست که بر ماست ،گرمای دست
یا نگاه سیاه نگه داشتن بر این امید و تخت
به سر منزل آرامش شخصی آسیب نرسانده
و دست گرمیست اینها، پاک شوند یا سرمایه
نوشته باشی روی کاغذ و باد ببرد
یا حک کنی روی سیمان دیوار همین اتاق و بریزد
دستت گرم باد ، من کمی گرم شدم هموطن
اینبار تو هر جا دیدی از جانب من بنویس
ننگ با رنگ پاک نمی شود ،گر چه مسخره
گر چه سخت …
این حرف ها را من زمستانی سخت ،
روی صفحه ی گوشی ام تایپ کردم
نامم مهساست، بیدار بمان که پلک هایت یخ نزند
گر چه به من مربوط یا نا مربوط،اما زنده مانده ای هنوز [ الباقی را ببین در هبوط ]
سریال ادامه دارد و دستت را گرم کن
آری ،نفس بکش و باقی را تو برایم بنویس
باقیات و صالحات تنها می ماند به یادگار
میان این سیاه و سپید و خاکستری و قرمزهای تیز …

🌫 @phobicool

#مهسا_طلوع
- خونآبه

▪️
دیالوگ هایی برای تو
Episode 8
اثری از مجله هنری اغما
▪️
@EGHMAA