#حسین_صفا

🪽🪽 @phobicool

🎨@phobicool

🪬گردانه: نامه‌ای به آسمان
🍃شاعر: احمد حیدربیگی
💎با صدای: #احمد_حیدربیگی

باید گریه کنم
اما نه برای فاجعه...
برای این،
که بازمانده را نجات‌یافته می‌دانید
‌
کوچه‌ها در سیل
آوندهای شهرند
در خود همه را به پایینْ‌دست می‌کشند
شهر
این درختِ افتاده
چقدر آشیانه ساختیم بر درختِ افتاده
‌
ما از گم شدن در اقیانوس می‌ترسیدیم
ما از پیدا شدن در عکس‌های هوایی می‌ترسیدیم
ما از قایقِ دورِ ناشناس می‌ترسیدیم
خسته‌ام
که هنوز حرف می‌زنم
از هنوز که نمی‌شنوی
‌
نوشته بودی پرنده...
حالا پرید
بر لانه‌ی شناوری نشست
آرام در آب فرو رفتند
چرا تقلا نکرد؟
‌
نجات ندادمش
تا بتوانم گریه کنم
‌
🗽 @phobicool

#معین_دهاز
از کتابِ #اسب_من نشرچشمه

پرنده
در آسمان تیرباران می شود
نه در قفس

📃 @phobicool
#علیرضاروشن

Blue heterothallic
by Mahsa Tolou 1402


- ناتمام تمام من
🌀 @phobicool

" کرکگور : منشا همه ی رنج های ما قیاس است. "

🧿 @phobicool

_ یادداشت ها
#آلبرکامو - جلد 1

اکثر موجودات،
همیشه به خاطر نقطه ضعف هایشان
توی دردسر می افتند.
مگس ها چیزهای چسبناک را خیلی دوست دارند.
شب پره ها؛شعله را
و آدم ها؛ عشق را...

🌖 @phobicool

#هربر_لوپوریه

psychoanalys of Camil Yaghmaei
by Mahsa Tolou 1389


👁️ @phobicool

همه چیزم را باخته بودم. همه چیزم را! از کازینو بیرون آمدم. آن وقت دیدم یک گولدن ته جیب جلیقه ام مانده. گفتم: "آه پس هنوز می‌توانم غذایی بخورم!" اما صد قدم نرفته بودم که تصمیمم عوض شد. برگشتم و یک گولدن را روی مانک گذاشتم (بله خوب به یاد دارم. روی مانک) و جداً وقتی آدم در کشوری بیگانه دور از وطن و کس و کارش تنهاست و نمی‌داند که همان روز چه خواهد خورد و می‌خواهد آخرین گولدن خود را آخرینش را به خطر اندازد احساس عجیبی دارد. اما خطر کردم و بردم و بیست دقیقه بعد با صد و هفتاد گولدن در جیب از کازینو بیرون آمدم. این یک واقعیت است. گاهی آخرین گولدن چه کارها می‌کند! اگر شکستم را پذیرفته بودم اگر جرئت تصمیم نمی‌داشتم چه شده بود؟

🤚 @phobicool

_قمارباز
#داستایفسکی

عیسی را صلیب مقدر کردی
مرا سرگردانی

| علیرضا روشن |

🧿 phobicool

به یاد #فروغ_فرخزاد ✨
🍏 @phobicool

«مرگ آرتیست‌ها»
شارل بودلر

چند مرتبه می‌باید من زنگوله‌هایم را بجنبانم
و پیشانیِ افتاده‌ی تو را ببوسم، کاریکاتور دلگیر؟
تا به میان هدف بزنم، از طبیعتی عرفانی،
ای تیردانِ من، چند نیزه ببازم؟

ما روح‌‌های‌مان را در دسیسه‌هایی ظریف فرسوده خواهیم کرد
و بسیاری چارچوبِ وزین را ویران خواهیم ساخت،
قبل از اندیشیدن به آفریده‌ی بزرگ
که میل جهنمی‌اش از هق‌هق‌ها لبریزمان می‌کند.

هستند برخی کسان که هرگز بُت‌شان را نشناخته‌اند،
و آن پیکرتراشان ملعون و داغِ بی‌آبرویی‌خورده‌‌
که قدم‌زنان به سینه و جبین‌شان چکش می‌کوبند،

تنها یک امید دارند، کنگره‌ای غریب و تاریک!
مرگ است، که بال‌گستران به سانِ خورشیدی نو،
گُل‌های مغزشان را شکوفان خواهد کرد!

🤍 @phobicool
ـ شارل #بودلر،
از «گل‌های شر»، قسمت مرگ.

Ant Na Siftee · White Sun
#موزیک
#مانترا

«قطعه‌ی پایانی»

مرگ بزرگ است.
دهان‌های خندانش
ماییم.
وقتی خودمان را در مرکز زندگی منظور می‌کنیم
جرأت می‌کند که بگرید
در مرکزِ ما.

🪄 @phobicool
ـ راینر ماریا #ریلکه،
[کتاب تصویرها.]

@Dying_Serenade
Dyingserenade.bandcamp.com

خط‌های جاده را به هم منگنه می‌کُنم و بر گردنم می‌اندازم...
فردا صبح، تلویزیون را که روشن می‌کنی، می‌شنوی:
«مردی در اتوبوسی که به سمت غرب می‌رفت، خود را حلق‌آویز کرد.»
نگران نباش
چون «من آن مرد نیستم»،
اما
از آن‌جایی که تو عادت داری از شعرها و جُمله‌ها «آن» را برداری
این بار از تو می‌خواهم که مرحمت فرموده «مرد» را هم برداری
تا به واقعیت نزدیک‌تر شود...
با تشکر.

✉️ @phobicool
#آرش_معدنی_پور #شعر_معاصر
#منطقه‌ی_عبور_حیوانات_وحشی

این شوخی نامردان است که امید می‌دهند و سپس باز پس می‌گیرند و بر نومید‌شدگان از ته دل می‌خندند.

📕@phobicool
#بهرام_بیضایی
#مرگ_یزدگرد #نمایش‌نامه