اتاقی با تابلوهای آویخته اتاقی با افکار آویخته است.


| سر جاش رنوآلدز |

دریا را ما خالی می‌خواهیم
خالی خالی خالی ‌.‌.


| رضا براهنی |

یرما: تا حالا رقصیدن مادیون‌ها رو دیدی، خوان؟ باید رقصیدنشون رو با یه اسبِ نَر ببینی. اون‌ها - دوتایی - وامیسن کنار همدیگه. وامیسن و خیره می‌مونن به یه جای دور. اِنقده همونجور می‌مونن که نفس کشیدن‌شون با هم یکی می‌شه. اون وقت این مادیونه که سرش رو بلند می‌کنه و می‌ذاره روی یال اسب نر. میذاره و آروم - آروم توی گوش اسب، خُره می‌کشه، همینجور آروم و یه‌نواخت. بعد یهو ساکت می‌شه ساکتِ ساکت. انگار که اصلاً تا حالا هیچ صدایی از تو گلوش بیرون نیومده. بعد یهو شروع می‌کنه روی پاهاش تکون‌خوردن. آروم آروم روی پاهاش تکون می‌خوره‌. یه لرزه‌هایی می‌دوئه روی تنش، مثه لرزیدن به برگ روی شاخه. از دمش شروع میشه تا میره میرسه به یالش، همین جور آروم تکون می‌خوره و می‌لرزه. حالا اسبِ نَرِ که شروع می‌کنه با این تكون‌‌ها تکون‌خوردن. هر دو تکون می‌خورن همینجور آروم و یه‌نواخت. و این اسبِ نَره که آروم آروم بی‌تاب می‌شه. بی‌تاب می‌شه و یه کف سفید می‌شینه گوشه لب‌هاش. باید این بی‌تابی رو ببینی خوان، باید ببینی... خوان، من همیشه مثه یه مادیون برای تو رقصیدم.


… رقص مادیان‌ها
| محمد چرم شیر |

نرون شهر رم را به آتش می‌کشید
و چنگ می‌نواخت، شاه اسماعیل خودمان صدها هزار نفر را گردن می‌زد و غزل می‌گفت، بتهوون عظیم‌ترین سمفونی عالم را در ستایش شادی ساخت و هیتلر که آرزو داشت نقاش شود عظیم‌ترین رنج‌گاه تاریخ، کشتارگاه زاخ سن‌هاوزن را. ناصرالدین شاه هم شعر می‌سرود هم نقاشی می‌کرد و نقاش می‌پرورد اما برای یک تکه طلا می‌داد سارق را زنده‌زنده پوست بکنند. انسان برایش با بادمجان تفاوتی نداشت.

خب، هنر و سیاست
یک‌جایی به‌هم می رسند؛
متأسفانه بر سرِ نعش یکدیگر...!

@phobicool
#احمد_شاملو
_گفتگو با ناصر حریری

آنکس که معصومیت چشمانم را
محکوم میکند به هزار و یک افترا
خورشید نم نمک عیان میکند
آنچه را زیر سر دارد
بیدار مانده ام تا مصلوب ببینمت
برای خوابیدن وقت بسیار است قربان !
آتش در آستین دارم
حالا که اشکی نمانده !

🌋 Art Magazine ; Phobicool

- خو
#مهسا_طلوع

My soul yearns after the Lord and I seek Him in tears. How could I do other than seek Thee, for Thou first didst seek and find me, and gavest me to delight in Thy Holy Spirit, and my soul fell to loving Thee.

Thou seest, O Lord, my grief and my tears ... Hadst Thou not drawn me with Thy love, I could not seek Thee as I seek Thee now; but Thy spirit gave me to know Thee, and my soul rejoices that Thou art my God and my Lord, and I yearn after Thee even to tears.
🌄 @phobicool