🎨 @phobicool

Texas - I Don't Want A Lover (Official 1989 Music ) 👁️‍🗨️@phobicool

نوری به زمین فرود آمد:
دو جاپا بر شن‌های بیابان دیدم.
از کجا آمده بود؟
به کجا می رفت؟
تنها دو جاپا دیده می شد.
شاید خطایی پا به زمین نهاده بود.
ناگهان جاپاها به راه افتادند.
روشنی همراهشان می‌خزید.
جاپاها گم شدند،
خود را از روبرو تماشا کردم:
گودالی از مرگ پر شده بود.
و من در مردۀ خود به راه افتادم.
صدای پایم را از راه دوری می‌شنیدم،
شاید از بیابانی می‌گذشتم.
انتظاری گمشده با من بود.
ناگهان نوری در مرده‌ام فرود آمد
و من در اضطرابی زنده شدم:
دو جاپا هستی‌ام را پر کرد.
از کجا آمده بود؟
به کجا می‌رفت؟
تنها دو جاپا دیده می‌شد.
شاید خطایی پا به زمین نهاده بود.

👤 @phobicool

#سهراب_سپهری

The Dead Cockerel (1659-1660)
by Gabriel Metsu


👁 @phobicool

Soleil noir III (Dark Sun III) (1984)
by Pierre Alechinsky


🫀 @phobicool

🌔 @phobicool

پرنده آئینه ی نقاش بود
حیران در نیرنگ خیالش
بالهایش می خندید وقتی پر نمی زد

🪶 @phobicool

- به
#مهسا_طلوع

واژه های زرد یکی یکی ریختند
از درختان پر از قافیه...
دیگر صدای خش خشی به گوش نمیرسد!

حالا نوبت شعر های سپید است
با کلماتی که برف پوشاندتشان...
مراقب رد پایت باش...!

هر کجا بنویسی
هر چه را بخوانی
هر که را بخواهی
آب می شود
میرود زیر زمین؛
حتی اگر آدم برفی بزرگی باشد
با دلی از یخ...

فصل دل بستن نیست
آفتاب این روزها وقت سر خاراندن ندارد
سپید بنویس اما از عشق دم نزن!
بگذار گلوله های برفی واج ها
خاطراتت را نشانه بگیرند...

رد پایم را دنبال کن!
" من سیاه مینویسم
بی تمنای فصول ... "

آتشم زیر خاکستر
میان ازدحام اینهمه سیاه و سپید
مراقب رد پاهایت باش...!

قانقاریا قطع میکند ریشه ات را
در پایان همین شعر؛
اگر سپید خوانده باشی مرا...!

برف برف برف ندارد
ذغال بیاور
من روشنم اگر چه خاکستری بیش نمانده
شاید دوباره گُر گرفتیم...


🦋 @phobicool

- نآ
#مهسا_طلوع

🧷☁ افتتاحیه نمایشگاه آرت فر استانبول2024
با حضور هنرمند پیشکسوت #مهسا_طلوع

- از شما فرهیخته ی گرامی دعوت می شود برای بازدید از طریق فضای مجازی به لینک زیر مراجعه بفرمائید :

https://iaafonline.com/product/mahsa-tolou-untitled/

اگر هنر قرار باشد چیزی به انسان بیاموزد، این است که شبیه هنر شود، نه شبیه انسان‌های دیگر. حقیقتا اگر فرصتی در کار باشد که انسان بتواند چیزی غیر از قربانی یا آدم‌بده‌ی زمانه‌اش بشود، آن فرصت در واکنش غریزی او به دو سطر پایانی تندیس آپولوی ریلکه نهفته‌ است که می‌گوید:
تندیسش با تمامی نیروی ماهیچه‌ها بر سرت فریاد می‌کشد، زندگی‌ات را دگرگون کن.

🌀 @phobicool

#جوزف_برودسکی
_ اگر حافظه یاری کند

“ There are no words in the English language …
- I could scream to drown you out “

دهه شصت را / در مهتاب شمردم، / دوازده بهار کوتاه بود
در یک زمستان بلند/ در آفتاب شمردم، / سیزده زمستان کوتاه بود/ در یک بهار بلند
اگر ریشه در خاک داری/ می‌رویی/ چه باور کنی، چه انکار/ شاخه‌ها را
سرما و گرما می‌سوزاند/ ریشه‌ها را نه/ می‌پرسی/ دهه شصت چگونه گذشت؟
این ضرب‌المثل را هیچ‌کجا نشنیده‌ام/ تفنگت را که گرفتند/ تیروکمان کودکیت/ خطا نمی‌کند.

👁 @phobicool
#محمد_ابراهیم_جعفری

« ...همه يكسره در اينجا بوده ايم، همه يكسره در اين جا مى مانيم. اين را مى دانم. »

🧊@phobicool
#ساموئل_بكت
- نناميدنى

بازمی گردیم با کاغذهای شکلات و ته بلیط های نمایش در جیب و تکه هایی از اعلان های پاره در دست، تا تار و پود آن چه را که از دست رفته، در رویا ببافیم. رویاهای بی خریدار...


👁 @phobicool

قسمتی از آخرین نوشته ی #غزاله_علیزاده

Man going down a staircase (1905)
by Dominique Lang


👀 @phobicool