همه ی در ها را بستم
و قفل میان ماندن و رفتن مسخّر شد
به قتل عام گلدان ها ی بی گناه مرتکبم

زیر سیگاریم گلدانی ست
که خشک و زرد
با من شب و روزش را
پشت پنجره میمیراند

شعر های سیاهم در نبود تو
دشنام پست آفرینش برای
گل های کاغذی سپید شد
و قفل میان این واژه ها
کلید میخورد
در پشت هزاران در بسته،
پیوسته بسته
خسته نخواهم شد
خسته نخواهی شد

🪱@phobicool

#مهسا_طلوع
_ به

🎶 @Phobicool

شاهکار اصیل سینمای شاعرانه.
- این فیلم تماماً با استعاره های بصری داستانی ( مبادی سواد بصری ) درباره شاعر زبردست سایات نوا را روایت می کند. اگر فیلم را شاهکاری از شکوه بصری و شنیداری بنامیم اغراق نکرده‌ایم.
- فیلم طوری مخاطب را غرق می‌کند که حتی اگر از قصه اصلی و داستان فیلم هم اطلاعی نداشته باشید شیفته صحنه‌های سبک و سایه‌های رنگ شده می‌شوید.
هر لحظه از فیلم، لحظه ای عرفانی ست و کام رنگ آن درخشان...
- اگر به سبک نقاشی دالی واقف باشید احساس می‌کنید که این هم یکی از نقاشی‌های اوست در قالب نقوش اصیل ایرانی ست که جان گرفته.
- نمادهای جهانی اما در نهایت ناشناخته؛
یکی از برجسته ترین نمادهای فیلم به رنگ میوه انار است که نشان دهنده روح خلاق شاعر است. این میوه در طول فیلم به اشکال مختلف ظاهر می‌شود، از میوه کامل گرفته تا لکه های خونین سایه افکنده و لکه ها و سایه های میوه تا دانه …و اغلب با الهام هنری شاعر همراه است.

* پ.ن: یادداشتی کوتاه بر فیلم رنگ انار
🥩 @phobicool
The Color Of Pomegranates 1969
Dir. Sergei Parajanov

هنوز با هم
فلان جای دنیا نرفتیم
این یعنی هنوز که هنوز
خیلی راه داریم با هم
و هزاران مقصد ناپدید
نگران رد پای من و توست
دستم را بگیر...

🪽 @phobicool

- نآ
#مهسا_طلوع

_ خو
#مهسا_طلوع

@phobicool

بر لب‌های ما ابدیتی خفته است، بزرگتر از فضایی که در برابر نگاهمان خالی است.

@phobicool

_ نامه به مظفر رویایی
#یدالله_رویایی

پس آرام بدار روحی را که چندی است بی‌قرار مانده. مانده آن سوی بی‌قرار. و مرا هم قرار بده، تا بی تو، دیگر این چنین بی‌قرار ننالم. من این چنین نیک‌اندیش و نیکخواه تو، من خواسته‌ام آرامش را برات. در این روز سفر، در این راه نیک دراز، آرزو مثل همیشه می‌کنم و مثل همیشه، می‌خواهم کنارم باشی مثل این گربه پشتی من.

@phobicool

#پرویز_اسلامپور
_ نامه به #یدالله_رویایی