Raking light (2019)
By Mauro C. Martinez

🦷 @phobicool

🩸 @phobicool

پایان

شعر: خورخه لوئیس بورخس
برگردان از انگليسی: پيرايه يغمايی

خطی از «ورلن» است،
که ديگر به يادش نمی آورم.
خيابانی است،
که قدم زدنش برایم ممنوع شده.
آيينه ای است،
که خودم را برای آخرين بار در آن ديده ام.
دری است،
که من تا آخر دنيا آن را بسته ام.
در ميان کتاب های کتابخانه ام،
- اکنون که نگاهشان می کنم-
کتاب هايی هستند،
که من هرگز – دوباره آنها را باز نخواهم کرد.
اين تابستان پنجاه ساله می شوم.
مرگ هميشه مرا تعقيب کرده است!

⚫️ @phobicool

Limits( good bye)
There ‘s line of verlaine’s that I’m not going to remember again.
There’s a nearly street that’s forbidden to any footsteps
There’s a mirror that has seen me for the last time.
There is a door I’ve closed until the end of my world.
Among the books in my library( I am looking them) there are some I’ll never open again.
This summer I’ll be fifty years old.
Death invades me, constantly.

☀️ @phobicool

یک زمان من هم جوان بودم!

ویدئویی از آکاردئون نوازی خسرو سینایی!
با حضور نادر ابراهیمی، محمدعلی کشاورز، مهدی سحابی، جواد مجابی، خسرو سینایی، جمشید لایق، غلامحسین نامی، علی‌اکبر صادقی
در بزمی دوستانه در منزل ژازه طباطبايی

به یاد رفتگان و دوستداران ...

☀️ @phobicool
برگرفته از کانال #پیرایه_یغمایی

🌒 @phobicool


#درجستجوی‌آن‌لغت‌تنها
#واریاسیون‌های‌ظهربردار ۱۷

🚨 بی‌نهایت نهایت در تو می‌گیرد
بی‌نهایت نهایت از تو می‌بازد.

کبودِ بالا چرخی زد
کبود بالا طولِ طناب شد
فرود آمد
و زیر پای تو چرخی شد
با ساق‌های تو چرخِ کبود پَر
با ساق‌های تو چرخِ کبود پا
با ساق‌های تو چرخِ کبود یک دایره پا
یک دایره پَر برای یک دایره پا کبود
کبودِ ساق‌های تو چرخِ تو
کبودِ ساق‌های تو پای تو
پای تو پرّه
پای تو پَر
حالا که بی‌نهایت از تو نهایت می‌گیرد.

👁️ @phobicool

نامه‌ای از یدالله رویایی به عباس معروفی:

28 آذرماه 1384
عباس عزیز
ما احتیاجی نداریم برای اینکه عمیق‌ تر فکر کنیم.
حتما به شرق دور، به تائوی چین و به بودای ذن برویم. و یا به غربِ نزدیک، به دکارت، به نیچه و به … .
ولی برای اینکه سطحی‌ تر فکر کنیم انگار باید حرفی از دریدا و لوکاچ و لیوتار و … بزنیم، و یا از دو سه فیلسوف و نیمچه‌ فیلسوفِ دیگرِ اروپایی. کاری که این روزها در میان منتقدها و روشنفکرهای ما رواج بزرگ دارد؛ یعنی جویدن و دوباره جویدنِ نشخوارهای روشنفکرهای فرانسه که خود، نشخوار اسلاف خود می‌ کنند. خواندنشان البته برای سواد و حداکثر برای کلاس درس، خوب است. ولی نشخوار دوباره‌ شان، نه!

نشخوارها کج‌ فهمی می‌ آورند؟
بیاورند! مهم این‌ است که مرغ همسایه غاز باشد.

تا وقت دیگر، قربانت.
یدالله رؤیایی

🤚 @phobicool