از رستم پیروز همین بس که بپرسند:
از کشتن سهراب به تهمینه چه گفتی؟

| فاضل نظری |

🌸 @punkymoon

دیگر دست به سیاهی ها نمی برد،دوستم ندارد و این چیزی از نور کم نمی کند. وقتی کمی سپیدی دنیایم را خاکستری می کند
تنها کمی سپیدی کافیست ،
- ولی دست به سیاهی ها نمی توان نزد
این را در کورسوی خاکستر نگاهش دیدم
وقتی می رفت ، وقتی می ماند ، وقتی باز می گشت
چشمانش ذغالی رنگ بود ، عمیق و پر از دود
گویی اشک هایش را با آتش دلش خاموش کرده باشد
- آتشی که زیر خاکستر نگاهی بماند
با آهی روشن می شود ، با پلک زدنی خاموش ..!
- به پلک بر هم زدنی ، زندگی ها تنها می شوند
و زن ها بی آن که بدانند خیره می شوند به دیوار اتاقی دنج ،بی آن که بدانند
خاموشی از سر می گیرد برای آوار زمستانی چموش … وقتی کمی سپیدی دنیایمان را خاکستری می کند ، باید به آهی دل بست تا آتش دلهامان گر گیرد.

🌙 @phobicool

#مهسا_طلوع
- دست پاره ها

می گویند تا بود چقدر از سیاهی ها نوشت
آخر تا سپیدی موهایش مگر زنده مانده ام ؟
اصلا مگر می توان با دل پیر از برنایان نوشت ؟

🧡 @phobicool

| مهسا طلوع |

💊 @phobicool

🌟🌟 @phobicool

“Afterward” by Mira Nedyalkova

🦋 @phobicool

دلم هوای تازه می خواهد
خالی از فریاد
هیچ کجا بن بست

🤲 @phobicool

#مهسا_طلوع
_خونآبه

تو را چه سود از باغ و درخت
که با یاس‌ها به داس
سخن گفته‌ای ...

👄@phobicool

#احمد_شاملو

مانند نیمکتی بر روی تخت
در جا خشکیده ام
خیره به دیوار نمور خاطرات
شب به روز نمی رسد این داستان سالهاست
اما روزها چه زشت تر شب می شود
و سایه ی نیمکتی از روی تخت
عاقبت خواهد بست بخت و رخت
بی آن که دیده باشد رنگ و روی روزی نو
آفتاب را، طلوع ماه و
ماهتاب و شام و فامی از انوار انجم و
روشنای کرم وار یک شبتاب را …
درد دوار زمین و تخت راه رفتن ما
هیچ با هم جور نیست
در جا خشکیده ام
مانند نیمکتی بر روی تخت و تختی بر زمین
سایه ام را با تیر می زنند
این سایه های در کمین

🦷 @phobicool

#مهسا_طلوع
_خونآبه

🔮 @phobicool