«چایمان در استکان،
کودکی‌مان در کوچه‌ها،
شادی‌هامان در سینه،
کسانی که دوستشان می‌داریم
در دوردست‌ها،
و خنده‌هامان در عکس‌ها...

حبس ابد خوردیم بی‌گناه
در قلب‌هایی که قانونشان را نمی‌دانستیم...

پنهان اگر نیز نکنیم
لبخندهایمان دیگر پیدا نیست،
و آشکار نیز اگر نکنیم
تنهایی‌هامان
در شلوغی‌ها گم شدند...

در نهایت این‌چنین نیز شد:
تاریک‌تر از شب بود
رویاهایمان...»

🐚 @phobicool

#دنیزییلمازیاکوت

🧍‍♀ @phobicool

Cobalt night ( psycho 1401 )
by Mahsa Tolou

«خورده‌ایم
نوشیده‌ایم
با شگفتی به تماشای ستاره‌ها نشسته‌ایم
چند نفری را دوست داشته‌ایم
کمی اعتراض کرده‌ایم
کمی زندگی کرده‌ایم
کمی دیگر نیز زندگی خواهیم کرد.»

👁 @phobicool

#رزه_آوسلندر

‏«آدم از چیزهایی می‌ترسد که می‌شناسد
مثل چاقو، مثل تنهایی.»

🕊 @phobicool
#بیژن_نجدی

دستم را کشید و پایم را بست
موهایم را هر شب بافت به تخت
چه بی رحمانه دوستم داشت
مرا می بوسید وقتی جان می دادم
خون از سرم می ریخت
و بند کفش هایم را می بست
می دویدم ، می افتاد
می گریستم برایش
زهرخندی به تلخی آفرینشم بدل می شد
سر انجام با دست و پای بسته
موهای تراشیده
بند کفش هایش را بستند
می افتاد ، می دویدم
می گریستم در دل به حالش
می بوسیدمش از دورهای دور
وقتی جان ز تنش می رفت و سامانش
چه بی رحمانه دوستش می داشتم
وقتی که می گریختم از غسالخانه ی نگاهش
هشت سال دفاع مقدس بود
جنگ نابرابر جان نحیف من
در برابر کراهت عشقی که زوال بود دوامش

✏️ @phobicool

#مهسا_طلوع
_ خونآبه

👁️ @phobicool

‏۱۸ جولای ۱۹۷۸:
‏«هر یک از ما آهنگ رنج کشیدن خودش را دارد.»

‏_ خاطرات سوگواری
| رولان بارت |

Toilers of the sea, 1880
by Albert Pinkham Ryder

🌞@phobicool

اکنون
در آن اتاق کوچک تنها که ماه را در خویشِ خویش نهان کرده است
[مثل زنی که زیباییِ گذشتهء خود را]،
شب‌ها چه می‌کنی؟

🌒 @phobicool

#رضا_براهنی

من مبتلا به نوعی پارانویای وارونه‌ام. دائما به مردم مظنونم که دارند برای شاد کردن من نقشه می‌کشند.

🧍‍♀@phobicool
ناطور دشت
#جى_دی_سلینجر

به ماشین‌های پارک شده در پارکینگ می‌اندیشم .
وقتی خودم را مُرده تصور می‌کنم.
به ماهی تابه‌ها می‌اندیشم ،
وقتی خودم را مرده تصور می‌کنم .
به کسی می‌اندیشم که با تو می‌خوابد ، وقتی که من نیستم ..
وقتی خودم را مرده تصور می‌کنم ،
نفسم بند می‌آید !
وقتی خودم را مرده تصور می‌کنم ،
به تمام کسانی می‌اندیشم که در انتظار مرگند .
وقتی خودم را مرده تصور می‌کنم ،
دیگر قادر نیستم آب بنوشم .
وقتی خودم را مرده تصور می‌کنم ،
هوا سفید می‌‌شود ...
سوسک‌های آشپزخانه به تکاپو می‌افتند ..
و کسی باید شورت‌های تمیز و کثیفم را دور بریزد .

🥤 @phobicool
#چارلز_بوکفسکی

😔 "ون‌گوگ" ، گوشش را برید و
به یک فاحشه داد .
که او هم با نفرت ، دورش انداخت.

ون ..!
فاحشه‌ها ، گوش نمی‌خواهند..
پول می‌خواهند..!
فکر می‌کنم تو به همین دلیل ، نقاشِ بزرگی بودی.
چون از چیزهای دیگر ، خیلی سر در نمی‌آوردی ...

🎨@phobicool

#چارلز_بوکفسکی

🌟 @phobicool

☀️ T.me/phobicool

🧿 @phobicool

از رستم پیروز همین بس که بپرسند:
از کشتن سهراب به تهمینه چه گفتی؟

| فاضل نظری |

🌸 @punkymoon

دیگر دست به سیاهی ها نمی برد،دوستم ندارد و این چیزی از نور کم نمی کند. وقتی کمی سپیدی دنیایم را خاکستری می کند
تنها کمی سپیدی کافیست ،
- ولی دست به سیاهی ها نمی توان نزد
این را در کورسوی خاکستر نگاهش دیدم
وقتی می رفت ، وقتی می ماند ، وقتی باز می گشت
چشمانش ذغالی رنگ بود ، عمیق و پر از دود
گویی اشک هایش را با آتش دلش خاموش کرده باشد
- آتشی که زیر خاکستر نگاهی بماند
با آهی روشن می شود ، با پلک زدنی خاموش ..!
- به پلک بر هم زدنی ، زندگی ها تنها می شوند
و زن ها بی آن که بدانند خیره می شوند به دیوار اتاقی دنج ،بی آن که بدانند
خاموشی از سر می گیرد برای آوار زمستانی چموش … وقتی کمی سپیدی دنیایمان را خاکستری می کند ، باید به آهی دل بست تا آتش دلهامان گر گیرد.

🌙 @phobicool

#مهسا_طلوع
- دست پاره ها

می گویند تا بود چقدر از سیاهی ها نوشت
آخر تا سپیدی موهایش مگر زنده مانده ام ؟
اصلا مگر می توان با دل پیر از برنایان نوشت ؟

🧡 @phobicool

| مهسا طلوع |