هیچ وقت احساس دلتنگی نکرده‌ام. در یک اتاق تنها بوده‌ام. تمایل به خودکشی داشته‌ام. افسرده بوده‌ام. حالم بد بوده. بدتر از بد. ولی هرگز احساسی نکردم که کسی می‌تونه از در بیاد تو و من رو از دست دردم خلاص کنه. راحتتر بگم، تمایل وحشتناکی به گوشه‌گیری داشته‌ام. توی یک مهمانی یا یک ورزشگاه که همه در حال هلهله کردن‌اند، دلتنگی میاد سراغم. به قول ایبسن «قوی‌ترین آدم‌ها، تنهاترین آدم‌ها هستند».
ولی من تنها نیستم. خودم رو دوست دارم. خودم برای خودم بهترین شکل سرگرمی‌ام. بیا یه کم بنوشیم!
@phobicool

-سوختن در آب، غرق شدن در آتش
#چارلز_بوکفسکی

نقطه چین
خواننده: نوید زردی
شاعر: سید مهدی موسوی
آهنگساز: مجید کاظمی

گفت:
ما شب ها بیداریم و روزها می خوابیم. عینهو سگ ها. تنها فرقش اینه که ما پارس نمی کنیم.
لحظه ای سکوت می کند، امّا انگار چیزی به خاطرش رسیده باشد یا بخواهد حرفی را که زده تصحیح کند، بلافاصله می گوید:
البته گاهی هم پارس می کنیم!

@phobicool
#من_گنجشک_نیستم
#مصطفی_مستور

ﯾﻮﻫﺎﻧﺎ: ﺭﺍﻩﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﻣﺤﺒﻮﺱ ﮐﺮﺩ؛ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﺗﯿﺒﯽ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻣﺤﺒﻮﺱ ﮐﻨﺪ!
لنى: ﭼﻄﻮﺭ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﻢ؟
ﯾﻮﻫﺎﻧﺎ: ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻮﺋﯿﻢ!

@phobicool
گوشه نشينان آلتونا
#ژان_پل_سارتر

چقدر خوب است که برای تاسف خوردن به حال خودمان نیز زمان مشخص و محدودی درنظر بگیریم! چند دقیقه اشک بریزیم و بعد به استقبال روزی برویم که در پیش رو داریم.
@phobicool

_سه‌شنبه‌ها با مورى
#میچ_آلبوم

نشستم و یک نصفه سیگار در جا سیگاری پیدا کردم.
روشنش کردم، پُک زدم، سرفه کردم. دوباره سعی خودم را کردم. خیلی هم بد نبود. به خودم فکر کردم.
تصمیم گرفتم که تا آخر روز دیگر هیچ کاری نکنم. زندگی آدم را فرسوده می‌کند، نحیف می‌کند. فردا روز بهتری خواهد بود.

@phobicool
_عامه پسند
#چارلز_بوکوفسکی

فکر می‌کنم اصولاً آدم باید کتاب‌هایی بخواند که گازش میگیرند و نیشش می‌زنند.
اگر کتابی که می‌خوانیم مثلِ یک مُشت به جمجمه‌مان نخورد و بیدارمان نکند، پس چرا می‌خوانیمش؟
که بقولِ تو حال‌مان خوش بشود؟
خدای من، بدونِ کتاب هم می‌شود خوش‌حال بود.
تازه لازم باشد، خودمان می‌توانیم از این کتاب‌هایی بنویسیم که حال‌مان را خوش می‌کند.
اما ما نیاز به کتاب‌هایی داریم که مثلِ یک ناخوش‌حالیِ سختِ دردناک متأثرمان کند؛ مثلِ مرگِ کسی که از خودمان بیشتر دوستش داشتیم؛ مثلِ زمانی که در جنگل‌ها راه می‌رویم، دور از همهٔ آدم‌ها؛ مثل یک خودکشی؛
کتاب باید مثلِ تبری باشد برای دریایِ یخ‌زدهٔ درونمان.

@phobicool
#فرانتس_کافکا
_نامه به اسکار پولاک