and i don't deserve you .. 🍂🍁

ما داریم زندگی را می بازیم. خودمان را هی گول میزنیم. همیشه به دنبال معجزه هستیم که کسی بیاید و ما را با خودش ببرد، ببرد به نا کجا آباد؛ جایی که به هیچکس تعلق ندارد. ببرد به آنجا که تمامِ آرزوهای بچگیِ مان یک جا تحقق یابد.
اما او چکار میکند؟ خب معلوم است نمی آید..

@phobicool
#حسن_خیری

احتیاجی به کشیش نیست: همه مردم می‌توانند غسل تعمید بدهند، همه مردم می‌توانند آمرزش بطلبند، همه مردم می‌توانند موعظه بکنند. من حقیقت را به شما می‌گویم: یا همه مردم پیغمبرند یا خدائی وجود ندارد.

@phobicool

شیطان و خدا
#ژان_پل_سارتر

قایم شده میان تَرَک ها
یا خواب مانده لای تشک ها
یا گم شده ست داخل شک ها
یا واقعاً وجود ندارد

حسّی ست مثل دیدن یک خواب
یا نور ذرّه ذرّه ی مهتاب
یا مثل قرص حل شده در آب
یا آتشی که دود ندارد

درهای بسته پشت درِ باز
یک روز خودکشی شده با گاز
بالَش شکسته موقع پرواز
یا جرأت فرود ندارد

بی وزن مثل ذرّه، معلّق
یک قصّه بین مردم احمق
یک عمر «بوده»، «هستی» مطلق
که طاقتِ «نبود» ندارد

از بی هوازیانِ هوازی ست
مثل اکانت های مجازی ست
در چند تا زمان موازی ست
«لحظه»ست، دیر و زود ندارد

یک مستطیلِ گِردِ هلالی
یک جمله است، گیج و سؤالی
یک خانه است، خالی خالی
شاید درِ ورود ندارد

نوری ست توی نور شناور
یا مثل یک پرنده ی بی پر
شعری ست غیر قابل باور
یا ظاهراً وجود ندارد!
@phobicool

#فاطمه_اختصاری

ما امروزی ها هیچ چیز از خود نداریم؛ فقط با پُر کردن و انباشتن خودمان از دانش، ادیان، فلسفه ها، هنرها، رسوم و اعصار بیگانه چون دایره المعارف متحرک چیزی قابل اعتنا می شویم!
به هر حال تمام ارزش دایره المعارف ها در محتوای آنهاست نه بر عناوین نوشته شده بر روی آنها یا جلد و پوست آنها..
و بنابراین تمام فرهنگ مدرن اساساً درونی است و صحّاف روی کتاب چیزی شبیه این نوشته است: «دستورالعمل فرهنگ درونی برای وحشیان بیرونی!»...

@phobicool
_سودمندی و ناسودمندی تاریخ برای زندگي
#فریدریش_نیچه

سردم است. مثل بچه‌ها گریه می‌کنم. دلم می‌خواهد هرجایی جز این‌جا باشم. از خودم می‌پرسم با چه حالی برگردم خانه.
رو به آسمان می‌کنم‌؛ حتی یک ستاره هم در آسمان نیست.
گریه‌ام بیش‌تر و بیش‌تر می‌شود.
امیدم از همه جا ناامید شده.
کاش کسی جایی منتظرم باشد...
این آرزوی زیادی است؟
@phobicool

#آنا_گاوالدا
#کاش_کسی_جایی_منتظرم_باشد