و تمام شب را برای دخترهایی که در تنهایی از خودشان خجالت می‌کشند گریه کردم.
دخترهایی که بعدها از خود متنفر می‌شوند و مثل یک درخت توخالی ، پوسته‌ای بیش نیستند.
و عاقبت به روزی می‌افتند که هیچ جای اندامشان حساس نیست، روح و جسمشان همان پوسته است، و خودشان نمی‌دانند چرا زنده‌اند...

@phobicool
#عباس_معروفی
#سال_بلوا

در طول عمر دو بار شاهد سوختن این شهر بوده‌ام...
و مهم‌ترین امر رسیدن سیاست‌مدارها
پس از واقعه بوده است...
مزبله‌های شهر پر می‌شوند
اوراق فروش‌ها پر می‌شوند
دیوانه‌خانه‌ها پر می‌شوند
بیمارستان‌ها پر می‌شوند
گورستان‌ها پر می‌شوند
و غیر از این‌ها هیچ چیز پر نمی‌شود.

@phobicool
#چارلز_بوكفسکی

مثلِ کسی که خانه‌اش ناامن است و می‌خواهد در کنارِ آن خانه‌ای امن بسازد، احتمالاً با مصالحِ خانه‌ی قدیمی. اما بدی‌اش این است که وسطِ ساختن توانایی‌اش تمام شود و حالا به جای خانه‌ای گرچه ناامن اما کامل، یک خانه‌ی نیمه‌ویران و یک خانه‌ی نیمه‌تمام دارد، یعنی هیچی ندارد. نتیجه‌اش دیوانگی است، یعنی چیزی مثلِ رقصِ قزاق‌ها بینِ دو خانه، درحالی‌که قزاق با پاشنه‌ی چکمه آنقدر به زمین می‌کوبد و خاک بیرون می‌ریزد تا گورش در زیرِ آن ساخته شود.

@phobicool

فرانتس کافکا
#نامه_به_ماکس_برود

‌می خواستم همانجا روی زمین بخوابم. بخوابم و زمانی که خواب هستم، اتفاقی بیفتد. هر اتفاقی. یک معجزه. شاید خاطره ای چسبناک؛ که رویاها به جا می گذارند، وقتی بیش از اندازه، واقعی به نظر می رسند.
@phobicool

#اولیویه_آدام
-در پناه هیچ

Michael Jackson - Earth Song (Official Video)
@phobicool 🖤