کسی نایستاده است آنجا یا اینجا
پس کجای لبت آزادم کند؟
دو نقطه از هیچ جا، تا چشم
که جابه‌جا شده است
اما سایه‌ی بلندم را می‌بیند
که می کشد خود را همچنان بر اضطرابش.
شمال قوس بنفشی‌ست تا جنوب
در ابر و مرغ دریایی
موجی به تحلیل می‌رود
و آفتاب، تنها چیزی که تغییر کرده است.
لبت کجاست؟
صدای روز بلند است اما کوتاه است دنیا.
درست یک واژه مانده‌ است تا جمله پایان پذیرد
و هر چه گوش می‌سپارم تنها
سکوت خود را می‌آرایم
و آفتاب لبِ بام هم‌چنان سوتش را می‌زند.
شکسته پل‌ها پشت سر
و پیشِ رو شن‌هایی که خاکستر جهان است.
غروب ممتد در سایه‌ی درون جا خوش کرده است
و شب که تا زانو می‌رسد تحمل را کوتاه می‌کند. 
چگونه است لبت؟
که انفجار عریانی، سنگ می‌شود در بی تابی‌های خاموش.
هوای قطبی انگار
انگار فرش ایرانی نخ نما کرده است
نشانه‌ای نیست
نگاه می‌کنم
اگر که تنها آن واژه می‌گذشت
به طرفه العینی طی می‌شد راه
کودک باز می‌گشت تا بازیگوشی
و در چهارراه دست می‌انداخت دور گردنت
لبت کجاست؟
که خاک چشم به راه است ...

@phobicool

#محمد_مختاری

‏خشم از گلوی ماه
‏تیغ می‌شود
‏Dans la gorge de la lune la colère
‏Devient écharde

@phobicool
@punkymoon

‏⁧ #محمد_ثلاث

فرزند که در خیابان تیر می‌خورد و می‌میرد
‏مادر که در خانه رخت فرزند را می‌شوید
‏ناگهان جوان می‌شود
‏و جوان تر می‌شود
‏دختر می‌شود
‏دختری که فرزند ندارد می‌شود

🔲 Art Magazine ; Phobicool

#علیرضا_روشن

خدا خاموش است
چه کنیم که انسان خفقان بگیرد؟

@phobicool
#وودی_آلن

پنجشنبه ها
در همین پلاک 86 مکرر
ساعت چند ونیم که میشود
با تمام ارواح هم وطنم
چه در داخل و چه در خارج از کشور
صیانتی پر از استفراغ دارم
از دهانم بیرون می آیم
و چون ماشین لباسشوئی سیاره وار میچرخم
تا مادرم را تا فردوس
دست خالی نرسانم
با دعاهایی که همه شان را کافرم
به یقین!
در عجبم که
پنجشنبه ها تا پنج شنبه ی دیگر
مرا مردد نمیگذارند!

@phobicool
@theMemOriEs
#مهسا_طلوع
_ خونآبه

پشت خطّ مقدم ایستاده ام
کنار دو پنجره ی معلق نشسته ام
میان حرف ها گریسته ام
بین خودم و خودت مانده ام
شاید که روزی اولویت داشته باشم
میان دو هجای مسخ شده در نگاهت
که حالا با من غریبه ست و با دیگری دست به عصا ..
پشت خطّ مقدم ایستاده ام
کارزاری روبرویم
رو به جنونی دوّار باز
میان هر کلمه گریسته ام
پشت خطّ مقدم
دلم را ، تو را و همه را که تویی
مین گذاری کرده ام
مین به مین از تو عاقبت خواهم گذشت ..

🦿Art Magazine ; phobicool

#مهسا_طلوع
_خونآبه

چه خبر؟ مرگِ حق‌حق و هوهو. 
لال شد مرغ و نغمه رفت از یاد، 
تا که گنگانِ ده‌زبانِ دورو 
نازمستی کنند و جلوه‌گری. 

🪘Art Magazine ; phobicool

#بیژن_الهی

🌫 @phobicool

گاو گریان، ۱۳۹۰
* عباس کیارستمی

🦩 p h o b i c o o l

Mood 🦋
🎼 Phobicool

زندگی داشت رنجمان میداد،
فقر اندازه بود و کافی بود!
وسط سفره های بی نانی،
عشق گوه خوردنِ اضافی بود!

👣 @phobicool
#طاهره_خنیا

Why the Delicate Bowl?... from the Memories of Desrtuction series 2014
by Aydeen Aghdashloo

@phobicool

آیدین آغداشلو
چرا جام لطیف ؟... از مجموعه‌ی خاطرات انهدام ۱۳۹۲

وقتی که شما از کشتنِ ما فارغ شده‌اید
وقتی که دیگر پاهای ما از چوبه‌ی ‌دار آویزان نیست
وقتی که در برابر جوخه‌های اعدام دیگر چشمِ بسته‌ای نیست
شما چه خواهید کرد ای جلادان عالیمرتبه‌ی من!
ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!
ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!
وقتی که ما را دسته دسته چال کنند
وقتی که ما دیگر اعتراف نمی‌توانیم کردن
وقتی که نه ناخن، نه دندان، نه پا و نه دستی از ما باقی است تا شما را سرگرم کند
شما چه خواهید کرد ای جلادان عالیمرتبه‌ی من!
ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!
ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!
تمام قدرت پیامبری و پیش‌بینی انسان، به شما که می‌اندیشد، عقیم می‎شود
انسان در برابر شما می‌پژمرد، مثل گلی که به ناگهان بپژمرد
به ما بگویید
وقتی که ما مرده‌ایم و شما هنوز زنده‌اید
شما چه خواهید کرد ای جلادان عالیمرتبه‌ی من!
ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!
 ای جلادانِ عالیمرتبه‌ی من!

🫀Art Magazine ; phobicool

_ظلّ الله
#رضا_براهنی

یک دفعه یاد بهار مرده ام افتادم
از آن قرص های لاجوردی
یک نصفه ای به من بده ..

🪁 Art Magazine ; phobicool

#هرمز_علیپور

Photo by asal Mousavi

🎼 Phobicool

Pleiades (1920)
By Max Ernst

🌑 @phobicool