Mother (1985/95)
By Odd Nerdrum


❣ p h o b i c o o l

بیش‌ترین عشق جهان را به سوی تو می‌آورم، ای معشوقی که سرشار از زنانگی هستی و به جنسیت خود فخر می‌کنی، به خاطر عشقت! _ ای صبور! ای پرستار! ای مومن! پیروزی تو، میوه‌ی درخت استقامت توست!

رگبارها و برف را، توفان و آفتاب آتش‌بیز را، به صبر و تحمل شکستی.

باش تا میوه‌ی غرور و صبرت برسد،
ای زنی که صبحانه‌ی خورشید در پیراهن توست!
پیروزی عشق نصیب تو باد.

۳۰ آبان ماه ۴۲

🪐 Art Magazine ; phobicool

#احمد_شاملو
_مثل خون در رگ‌های من

قسم به آن لولیوش مغموم
که شاعرانش دانند اصالت این تکلم را
بی وحده و اعشار
بی حساب شاعرانی بی کتاب
که می خوانمش
هر دم دوان به سوی خویشتن خویش
خدا را یارایی باید
بی حساب
بی کتاب

~ Art Magazine ; phobicool

#مهسا_طلوع
_ خونآبه

آقای دکتر براهنی‌‌‌ و آقای گلشیری و کوشان عزیز! رسیدگی به نوشته‌های ناتمام خودم را به شما عزیزان واگذار می‌کنم. ساعت یک و نیم است. خسته‌ام. باید بروم. لطف کنید و نگذارید گم و گور شوند و در صورت امکان چاپشان کنید. نمی‌گویم بسوزانید. از هیچ‌‌کس متنفر نیستم. برای دوست‌داشتن نوشته‌ام، نمی‌خواهم، تنها و خسته‌ام برای همین می‌روم. دیگر حوصله ندارم. چقدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم به خانه‌ای تاریک. من غلام خانه‌های روشنم. از خانم دانشور عزیز خداحافظی می‌کنم. چقدر به همه و به من محبت کرده‌است. چقدر به او احترام می‌گذارم. بانوی رمان، بانوی عطوفت و یک هنرمند راست و درست. با شفقت بسیار. خداحافظ دوستان عزیزم.

Art Magazine ; phobicool

یادد‌اشت #غزاله_علیزاده پیش از خودکشی

من هنوز دوستت ندارم آدمیزاد، اما در این شب وقتی به رنج هایت، تن شکنجه دیده و روحت، که تسلیم تصلیبی ابدی شده، فکر می کردم، بارها نزدیک بود گریه کنم ...

Art Magazine ; phobicool

_یادداشت های شیطان
#لیانید_آندری‌یف

Dame Autumn has a mournful face
by Grimshaw John Atkinson,1871

p h o b i c o o l

به ما که خسته‌ایم بگو خونه‌ی باهار کدوم وره ؟

🎼 phobicool

دیگر به جهان باز نمی‌گردم
کُنج همین شعر، زمینی می‌خرم
رویا می‌کارم و
کلمه برمی‌دارم

آدم‌های بیرون
برای سلامتی من مضر اند

Art Magazine ; phobicool

_عصر گرد و خاکسپاری من
#فراز_بهزادی

که می‌شود به رگ و پوست، از تو تیغ کشید
که می‌شود به تو چسبید و بعد جیغ کشید ...

🧷Art Magazine ; phobicool

_ باموش‌ها
#سیدمهدی_موسوی

هی خانم
که خیره نگاه می‌کنی
لباسم شبیه او بود یا قد و قواره‌ام ؟
شرم نکن/من دردِ تو را می‌فهمم
من هم به یادِ او
به ابرها و آدم‌ها
حتا به دیوار
خیره شده‌ام
هرچه دلت می‌خواهد نگاه کن

🗿 Art Magazine ; phobicool

#علیرضا_روشن
_ کسره

Final Masquerade (Official Video) - Linkin Park
@phobicool 🖤

یهو خراب می‌شی مثل یه ساختمون،مثل یه عمارت که رو لجن بنا شده باشه.صدای خراب شدن خودتو می‌شنفی...چطور بگم؟ می‌شنفی که یه چیزی تو دلت خراب شد.رو هم ریخت.روه هم! اون وقت دیگه تو هیچی نداری

@phobicool
_غریبه ها و پسرک بومی
#احمد_محمود

چه هراسی دارد ظلمت روح
تولید: ۱۳۵۰

🔲 Art Magazine ; Phobicool

نویسنده و کارگردان: نصیب نصیبی
تنظیم دیالوگ: عباس نعلبندیان
نصیب نصیبی

شعرها: یداله رویایی، فرخ تمیمی، هوشنگ چالنگی، بهرام اردبیلی، محمود شجاعی، جلال‌الدین مولوی

دستیار کارگردان: بصیر نصیبی
تدوین: فریده عسکری
فیلمبردار: سهراب دانشمندی

بازی‌ها: شهناز صاحبی ـ شکوه نجم‌آبادی ـ مهوش برگی ـ بدری اخوان ـ گلنار صاحبی ـ هوشنگ توزیع ـ فرخ تمیمی ـ مظفر رویایی ـ محمد نوازی ـ فرهاد مجدآبادی ـ رضا قاسمی ـ محمدرضا ژیان ـ کامبیز صاحبی ـ نوتاش

تهیه کننده: تلویزیون ملی ایران قسمت پژوهش

#چه‌هراسی‌داردظلمت‌روح

ای اهالی راهزنیست در راه
در راه گرفتن مجوز اخذ باج و خراج دلم
از امنیه های پناهجو
از صاحبان سجل های باطل
بی تردید مطرود ترک وطن خواهد کرد
به یاری این قلم بشتابید که شکسته
و بند انگشتمش تکیه گاهیست با زخم باز

Phobicool
#مهسا_طلوع
_ خونآبه

Morning in a Pine Forest
by Shishkin Ivan,1889

p h o b i c o o l

خودکشی ناب، آن است که دور از لحظات زودگذر و با بی‌غرضی صورت گیرد. چه «غزاله علیزاده» باشد و چه زنی که این‌جا در بیمارستان به خاطر بچه‌دار نشدن اقدام کرده است. این‌جای کار دیگر ........... جوهر خودنویس تمام شد. پر از سکوت. پر از حرف.

🗽Art Magazine ; phobicool

#محسن_نامجو
_دُرّابِ مَخدوش

گویا من مُرده‌ام
درد تسکین یافته است
و بدبختی و‌شادی، سازشکارانه،
یکدیگر را در آغوش گرفته اند
و از بازی من بیرون رفته‌اند
و عشق آخرین نفس‌هایش را کشیده است
بعد از شبی طولانی که در احتضار بود

Art Magazine ; phobicool

#غاده_السمان
_علیه تو اعلان عشق می‌دهم

سکوت شکنجه گر میشود وقتی
از سیبک گلوی من
چرک و عفونت آن سال ها بیرون میریزد
سکوت نباید که شکنجه گر شود
وقتی بلندترین فریاد هاست
در مسلخ تنهایی یک انسان
که لطف حرفش هم مایه دردسر است ..
ناخن به تخته سیاه قلبی میکشم که سیاه رگهاش دیگر صدای مضراب عشق نمی دهند
و چرک و عفونت است که از سیبک گلوی من
به روی آیینه های روبرویم ترشح میشود

Phobicool 🤍

#مهسا_طلوع
_خونآبه

🎼 phobicool ❤

کسی به در کوبید.

بلند شد
موهایش را مرتب کرد
در را باز کرد

باد بود

برگشت
آشفته مو...

💫 Art Magazine ; phobicool

#شهاب_مقربین

‍ آنها کجایند که می آمدند و می رفتند
افسانه‌ی خیابان می شدند
خانه ها را برمی افروختند
خاک را متبرک می کردند
راه درازی انگار طی شده است.
این قصه،
کودکان بسیاری را شاید
به خواب برده باشد.
من بوی خاک را می شنوم
که در پی گرمای ماست .
قصه همیشه از دل شب
آغاز می شده است.

🪡 Art Magazine ; phobicool


#محمد_مختاری
(از کشته شدگان قتلهای زنجیره ای دهه هفتاد)