کله‌ی من همیشه پر از فریاد بوده.
آن هم فریادهای خفه‌ی مغشوش.
می‌آیند، بعد هم می‌روند، انگار با باد می‌آیند و با باد هم می‌روند.
خوبی‌اش هم به همین است،
بعد هم تمام می‌شوند.

Art Magazine ; phobicool

#ساموئل_بکت

Night
by Hodler Ferdinand , 1890

p h o b I c o o l

آغوش ناتمام خيابان ها ، از جانب تمام پريشان ها
اين قلب خسته _اين گل قرمز_ را ،
سنجاق كن به _مشكی موهايش_

Art Magazine ; phobicool

#حسین_صفا

ترنم بارانی نرم گوشم را می‌نوازد
و از دیشب که بی آنی مکث به تو فکرها را کرده‌ام
لذتی سکرآور در طعمی گس دهانم را به مزمزه‌ی آوازی دلخراش
به سخره می‌نشیند
و من
باز همین بس که تو را دارم
که با تو مرا جان و جهانیستی هست ..

🪡 Art Magazine ; phobicool

#مهسا_طلوع
_خونآبه

At Work / On the Land
by Mondrian Piet , 1898

p h o b I c o o l

وقتی ابرها آفتاب را دریغ میکنند
وقتی باد سرمای استخوان سوز به ارمغان میآورد
- در جهانی که سرد می‌شود و حتی روزش هم شب است
من سرم گرم توست
چون تن و روحم ای ماه

🌙 Art Magazine ; Phobicool

#ناشناس

Stammer Mill with Streaked Sky
by Mondrian Piet, 1906

p h o b I c o o l

مرا دعا کن تا هرچه زودتر رها شوم و به نزدت برگردم.
مرا دعا کن از این تنهایی کشنده و خطرناک راحت و آسوده شوم.
برای‌ام نامه بنویس، نامه‌ی تو می‌تواند مدتی مرا سرحال و شاد نگه‌دارد. به زندگی امیدوار کند. تو همه‌ی امیدهای من هستی. این‌را به‌تر از خود من می‌دانی. مرا تنها نگذار. برای‌ام نامه بنویس و شمع روشن کن.
دعای‌ات می‌کنم.
غ

Art Magazine ; phobicool

#غلامحسین_ساعدی
_طاهره، طاهره عزیزم

La Muse Accoudée
by Besnard Paul-Albert, 1884

p h o b I c o o l

ببینمت تو کجایی که چهره‌ات باغی است
،که از هزار پنجرۀ نور می‌وزد هر صبح
و شانه‌های تو آنجا چه ابرهای سپیدی که بر بلندی آنها چه تاج چهره چه خورشیدی !
منی که دست ندارم چگونه کف بزنم ؟!

Art Magazine ; phobicool

#رضا_براهنی

ما همه چیز را در مبال خانه جا گذاشتیم !

🎼 phobicool

چگونه باید روحم را نگه دارم، که تورا لمس نکند؟!

🌙 ساعت چند و نیم

#راینر_ماریا_ریلکه

🤍 ساعت چند و نیم

فقط می‌خواهم معجزه‌ام
شادی چشم‌هات باشد
من پیامبر لبخندم
خدا کند که با خدا به نتیجه برسیم

❄️ Mind Of Mine

#سجاد_افشاریان

چشم‌هایت را
می‌پوشم و
در می‌آورم
کسی نمرده است

Art Magazine ; phobicool

#فراز_بهزادی
_عصر گرد و خاکسپاری من

و باز هم اگر تو نباری
بر من و میز من و
هر کاغذ سفید
آینده چیزی کم نخواهد داشت
(همسنگ نگاه و صدای قدم‌های تو)

اما تو نیستی که می‌باری
باران جان !
این خشکزار تشنه است
که می‌کشد تن فرسوده را
زیر نوازش انگشت‌های رگباری تو

در زیر تابش تو عقیق می‌شوم
در عمق سنگ خود
و عقیق می‌شود
شعری که تابش تو حشوهایش را سوزانده است

می‌سوز و تشنه‌ام
می‌سوزم و سردم است
باران می‌خواهمت و آفتاب
تا باغ تا عقیق ...

Art Magazine ; phobicool

#منوچهر_آتشی
_ریشه‌های شب

Head of a Peasant Woman with Dark Cap
by van Gogh Vincent , 1885

p h o b i c o o l

آینده را دور دیدن
کودکی هایمان را در همان نزدیکی ها از ما گرفت ،
درست همان جایی که همه چیز را
در کوچه ی روبرو میدیم و
هیچ از ما همه چیز ساخت تا کودکیمان را غارت کند...

ساعت چند و نیم

#مهسا_طلوع

Portrait of Madthilde Couq
by Courbet Gustave, 1857

p h o b i c o o l

آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی‌اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدیش این بود که آدم‌ها فقط یک بار می‌مردند. و همین یک بار چه فاجعه دردناکی بود.

Art Magazine ; phobicool

#عباس_معروفی
_سمفونی مردگان

Gebed (1924 )
By Jan Toorop


و برای آزادی دستانت
در میان برهنگی شعر تا انحنای افکارم
عاقبت ترانه ای خواهم سرود
به وسعت تاریخ
به اعتبار تمامیّت تو
در تمام ناتمام من

🎩 phobicool

#مهسا_طلوع
_ خونآبه