تو
غمگینی ، مثل شعر زیبایِ ناتمام
بعد از مرگِ شاعر ...

#هستی_جعفری

معنای زنده بودن من، با تو بودن است.
نزدیک، دور
سیر، گرسنه
رها، اسیر
دلتنگ، شاد.

🌙 ساعت چند و نیم

#فریدون_مشیری

این همه رنج،
این همه زخم،
و این همه غصه کافی نبود که این همه دار و تیر و تفنگ می‌ساختند؟

Art Magazine ; phobicool

_سال بلوا
#عباس_معروفی

Saint Francis of Assisi (detail)
by Cimabue

p h o b i c o o l

می‌اندیشم که شاید ، خواب بوده ام ...

Phobicool

🖇 Phobicool

او از این زمزمه های مردم نفرت داشت ؛ و شاید هم حق داشت ؛ به دلیل اینکه تصور می کرد شعور در میان مردم از همین زمزمه ها پیدا می شود ؛ بودند ، باید متحدا فریاد می زدند صدای مخالف خود را به گوش محمود می رساندند؛ اگر موافق بودند ، باید موافقت خود را رسما و متحدا به گوش محمود می رساندند. آن ها هرگز با محمود مخالفتی نمی کردند ؛ اصول افکر مخالفت با محمود هر گز به فکرشان خطور نمی کرد. آنها در فاصله ای از تنفرو عشق نسبت به محمود زندگی می کردند؛ ولی تنفرشان از نوعی نبود که منجر به عصیانی عمومی علیه محمود بشود.

Art Magazine ; phobicool

#رضا_براهنی

Alice
by Modigliani Amedeo,1915

p h o b i c o o l

آب را حرام کنید ، مرا مست می‌کند
عطر لیلا دارد

Art Magazine ; phobicool

#علیرضا_روشن
_کسره

"و روز هژده آذر که او را همان‌جا یافتم، روی چهره‌اش که به عادت تأمل شکل گرفته بود، لبخند خفیفی گوشهٔ لب را پایین می‌کشید. به قول آخماتوا «زمانه‌ای بود که تنها مردگان می‌توانستند لبخند بزنند / خشنود از آرامش خویش...» و دوستی که هم‌راهم بود از سردخانه بیرون دوید و جیغ می‌زد که محمد مختاری را هم کشتند..."

_ چشم مرکب

Phobicool

روایت سهراب مختاری از حادثهٔ قتل پدر.

Buddha
by Ocampo Octavio

p h o b i c o o l

The Absinthe Drinker
by Degas Edgar,1876

p h o b i c o o l

من بگذرم اگر تو بمانی
از ماندنِ تو می‌گذرم
تو در گذشتنِ من بنشین
تا از خیال بگذرم
ای یال
ای خیال بر شانه‌های من!

Art Magazine ; phobicool

#یداله_رویایی
_لبریخته‌ها ۱۰۸

Aphrodite (1920)
(The Siren of the Sea)
Painting by Edward Curtis

باشد که مکان خلوت‌نشینان
مکانی از
تموج ابدی باشد.
چه در میان دریا
در چرخابه‌های سبز تیره
یا به روی ساحل
یا در صدای آن
و استمرار متعدد آن...

🔲Art Magazine | Phobicool

#والاس_استیونز

ای عزیمت من، بمان
تو آخرین طعام منی
در این راه که رحم را بر پوستم می‌بویم
و از دست می‌دهم
تمام طبل‌ها به صدا در می‌آیند
پس تو کیستی که مرا در منظره‌ی آغوشم به خواب می‌بری؟
کیستی که می‌گذری و یک میلیون آشیل در پاشنه‌ی تو آواز می‌خوانند؟

🌙 Art Magazine ; Phobicool

#بیژن_الهی

و من نمی‌دانم آیا مادرش هم او را به اندازه‌ی من دوست داشت؟ آیا کسی می‌توانست بفهمد که دوست داشتن او چه لذتی دارد، و آدم را به چه ابدیتی نزدیک می‌کند؟ آدم پُر می‌شود، جوری که نخواهد به چیز دیگری فکر کند. نخواهد دلش برای آدم دیگری بلرزد و هیچگاه دچاد تردید نشود.
نه او تنها ظاهر را نداشت، پوشش‌ها را که از تنش برمی‌داشتی، آفتابت طلوع می‌کرد.

🌒 Art Magazine ; Phobicool

#عباس_معروفی
_سمفونی مردگان

آن تشنه جوان
از بوی ما رمیده آهوی بدگمان
شاید هنوز
با گردن سفید بلندش بر تپه غروب
نزدیک یورت خلوت ما ایستاده است
شاید هنوز
شامه سپرده
است به بوهای ناشناس
و گوش داده است به اصوات دور دست

Art Magazine ; phobicool

#منوچهر_آتشی

The Potato Eaters
by van Gogh Vincent , 1885

p h o b I c o o l

🎼 Phobicool

بی آنکه بخواهم ، تمام ِ من شده بودی

#فروغ_فرخزاد