اندوه از دل من، راه گریز نداشت
این اژدهای دوسر، هر شب دچار من است !

Art Magazine ; phobicool

#حامد_ابراهیم_پور

معبود خاک غریب من
لبانت آتشکده ی بوهمیان است
بی آنکه آتش را حتی در خواب دیده باشند
و من نیز سال هاست
طعم لبانت را در خواب چشیده ام
پرستش حکم میکند
لب از لبانت برندارم تا سکوت پیشه کنی همآره ،
معبود من
کاشف به عمل آمده که زرتشتیان قصد خاموشی آتش کردند
لب بر لبم بنه تا گُر بگیرانم خاکستر رویاهایم را در بیداری

Phobicool

#مهسا_طلوع
_خونآبه

تن‌های ما در یکدیگر پناهی می‌جویند
از تنهایی خویش بیرون می‌آیند
و در تنهاییِ دیگری غرقه می‌شوند

🌙 Art Magazine ; Phobicool

#بیژن_جلالی

تو کجایی سهراب که ببینی امروز
چشم ها را شستم و امیدی در دل
سوی فردا دارم
اندرین فصل که احمد میگفت؛
عشق در خانه نهان باید کرد
زیر سقفی هستم که پر از آزادیست
با خیالی، پر از دل دادن؛
به نوای باران و به خیسی خیابان و درخت
عشق را رنگ دگر ساخته‌ام

وَ گنجشک‌ها پَرکشیدند به زمانی که بازنخواهد گشت
وَ تو می‌خواهی بدانی وطنم کجاست؟
وَ باشد بینِ من و خودت؟
-وطنم، سُروری ست در زنجیر
-بوسه‌ام بوسه‌ای پُستی.
و من هیچ نمی‌خواهم
از سرزمینی که مرا کُشت
جز دستمالِ‌ مادرم
وَ دلایلی برای مرگی نو.

phobicool

#محمود_درویش
ترجمه: محمدرضا فرزاد

🎼 Phobicool

Caroline Gamon

🔳 p h o b i c o o l

پیکر مرا خراشیدی و خندیدی.
در آن سکوت لایتناهی،
بانگ قهقهه‌ی ناهنجار تو و لابه‌ی مرگبار من، لایق‌ترین دیدنی برای انگشتان جماعت رذیل بود و همین مرا به اختناق ابدی گماشت.
خاطرت مانده سرشک دیده‌ی من؛ خنده‌ی بیدادگرانه‌ی خویش ؟
به یاد می‌آوری تضرع مرا به زیر جثه‌ی عظیم خودت ؟
نمانده، عجالتاً در خاطرت نمانده و ملالی نیست؛
قرارمان فغان دخترت، تحت گردشِ گیتی.

Art Magazine ; phobicool

#رها_آریا
#rho

کانال دیگمون هم امیدوارم مورد استفاده تون قرار بگیره دوستان ❣

با ترس از دست دادنت
از فردا تمام فیلترهای سیگارمان را
زیر سیگاری ات میشوم
به من بگو
به من بگو " بانوی شعرم آتش سیگارتان من "
و تاج سیگار را هرگز آتش نمی زنم که آنچه گویند بشود
هرگز طعم لبت از روی فیلترهای خاموش زندگی ام پاک نمی شود ، چرا که حتی در خواب
حتی در خواب
حتی در خواب
هم را نمی دیدیم چنین تنگ در آغوش لحظه های چسبناک
رخوتناک
و لزج زندگی هامان که به باد وفایش دادیم
تنت بخیر
ای تپش های تن سوزان من
من فروغت میشوم در لحظه های بیش و کم ..
ای که دستانت آرشه ی گیسوانم
بازوانت حلقه ی دارم باد !..

phobicool

#مهسا_طلوع
_ دست پاره ها
#خونآبه ( به زودی بصورت مجموعه سه گانه شعر سپید ، داستان کوتاه و نقاشی )

چه کسی غارت لبخند شنیده است و ره‌آورد
اشک؟ دستت را به من بده، گریه نکن، بگذار تا دانه‌های اشک را از گونه‌های کوچک پژمرده‌ات دور کنم . دخترک تنها ، پسرک تنها ، هیچ می‌دانی که من از زمانی چه دور ، به پس برگشته‌ام تا در کنار تو باشم ؟ در این خرابه‌های پُر خوف ، در این شب هولناک که زیر پا را نمی‌توان دید و بی خوف قدمی نمی‌توان برداشت . چه آفتاب داغی ، چه روز خوشی ، بوی دلپذیر سکوت ابدی می‌آید. من تو را انتظار می‌کشم، ای فرجام خوب، جامت کجاست ؟ پیش بیاور تا از شراب پُر کنمش. جام‌های‌مان بر یک‌دیگر لبخند بزنند و ما بگوییم: فدا ، نوش!

🔲 Art Magazine; Phobicool

ــ ناگهان
#عباس_نعلبندیان

پناه بردن از سیلیِ پدر
به آغوشِ پدر؛
پدر یکی ست،
زننده و در آغوش گیرنده،
زیاد میزنی
بزن
کی در آغوش می گیری؟
بگو
🪶Art Magazine ; phobicool

_کتابِ نیست
#علیرضا_روشن

پیکر مرا خراشیدی و خندیدی.
در آن سکوت لایتناهی،
بانگ قهقهه‌ی ناهنجار تو و لابه‌ی مرگبار من، لایق‌ترین دیدنی برای انگشتان جماعت رذیل بود و همین مرا به اختناق ابدی گماشت.
خاطرت مانده سرشک دیده‌ی من؛ خنده‌ی بیدادگرانه‌ی خویش ؟
به یاد می‌آوری تضرع مرا به زیر جثه‌ی عظیم خودت ؟
نمانده، عجالتاً در خاطرت نمانده و ملالی نیست؛
قرارمان فغان دخترت، تحت گردشِ گیتی.

Art Magazine ; phobicool

#رها_آریا
#rho

ببین چه گره اندر گره ایست دنیا
و من ناخنم میسوزد
برای باز کردن هر گره ای که گره در گرو دارد
باید از دندان مدد گرفت
و گشودشان رو به حل معما
فقط شرح در متن
1+1=1 حلّ معما نگر !..
شاهد مستوره باش

Phobicool

#مهسا_طلوع
_ خونآبه

حوصله‌ام سر آمد از هی نگاه به صحنه.
چشمم افتاد، لُژ بالا،
در یکی جایگاه تو را دیدم__
با زیبایی که شگرف، با جوانی که تباه.
یکدفعه فکرم رفت
طرف آنچه همان عصری از تو می‌گفتند؛
خاطرم افروخته بود و تنم.
و خیره خیره که می‌ماندم
اسیرِ زیبایی‌ی خسته‌ی تو، جوانی‌ی خسته‌ی تو،
لباسِ مشخص تو،
در خاطره‌ام عکس عکس می‌رفتی
با گفته‌های آن عصری.

Phobicool
#کنستانتین_کاوافی
#صبح_روان
برگردانِ : #بیژن_الهی

بر گیسوان بلند شب
دیدم که عارف بزرگی بود
برفی که منتشر می‌شد
آنجا
سقوط
عروجی
دوباره بود
ای برفهای نهان در آب
آیا کدام دست سوخته از آفتاب عطش
صدها سال پس از این
عرفان خیس شما را خواهد دید؟

Phobicool
#هوشنگ_صهبا
_انسان شیشه‌ای