Henri Lebasque
Madame Lebasque with daughter(1900)

🌺 P h o b i c o o l

هرچه شب تاریک‌تر؛ ستاره‌ها روشن تر
و غم و اندوه عمیق‌تر باشد؛ خدا نزدیک‌تر است

🌙 Art Magazine ; Phobicool

#داستایفسکی
_جنایات و مکافات

The Wind and the Swallows( 1921)
by Frank C Pape

🦋 P h o b i c o o l

ما تقریباً کلیۀ دلایل دردهای جسمانی را می‌دانیم، و اما امراض روحی در اثر تربیت به وجود می‌آید، در اثر آن مزخرفاتی که از کودکی در سر انسان پر می‌کنند، در اثر وضع زشت اجتماع. خلاصه، اجتماع را اصلاح کنید، دردها ناپدید می‌شود.

📖: پدران و پسران –ایوان تورگنیف

‌‌
‌‌همه‌ی ما مخلوقات یک روز هستیم؛
یادآورندگان و یادآورده شدگانی، مثل هم.
”همه چیز بی دوام است! هم حافظه و هم موضوعاتِ حافظه. دیری نمی‌پاید که همه‌چیز را فراموش خواهی کرد، و دیری نمی‌پاید که همه‌چیز تو را فراموش خواهند کرد. همیشه به این فکر کن که خیلی زود، دیگر هیچ‌ کسی نخواهی بود، هیچ کجا نخواهی بود.“

• http://t.me/ignascio
[مارکوس اورلیوس‌]
از مقدمهٔ کتاب مخلوقاتِ یک روز؛
اروین دیوید یالوم
ترجمهٔ حسین کاظمی‌یزدی
نشر پندار تابان؛ چاپ اول: ۱۳۹۵

ولی خاک تو با او مهربان باش
اگر آتش با او مهربان نبود
اگر زندگی
اگر‌ مرگ با او مهربان نبود
اگر انسان‌های دیگر با او مهربان نبودند
خاک، تو با او مهربان باش

⚖ ساعت چند و نیم

#رضا_براهنی

اگر نبودی
حتی فرصتی برای عاشق شدن نبود
و اگر نبودی
الان فکری بود که مرا میکشت
عین عشق مرجان
" عاقبت عشق تو مرا کشت مرجان "
در سه قطره خون هدایت نه در داش آکل
اگر نبودی
آغاز فصل سرد فروغ را باید تنها تجربه میکردم و همه چیز دروغ بود
به جز فصل سرد فروغ
#مهسا_طلوع
#دست_پاره_ها
Phobicool

کاش ميگفتم :
صد پیمان ، صد جشن و صد کلمه را
می توانی با خودت ببری

طلوع سردی برایم به جای خواهد ماند
و صدها تراموايى که دیر می رسند ،
و قطره ای باران در راه تراموا
صد کوچه ، صد خیابان و
صد قطره ی بارانی که پشت سر می دویدند ..

Phobicool
#آرسنى_تارکوفسکى

عصر همان روز بود, مرجان قفس طوطی را جلوش گذاشته بود و به رنگ آميزی پر و بال,
نوک برگشته و چشمهای گرد بی حالت طوطی خيره شده بود. ناگاه طوطی با لحن داشی با
لحن خراشيده ای گفت:
مرجان... مرجان... تو مرا کشتی... به که بگويم... مرجان... عشق تو... مراکشت...


Phobicool
#داش_اکل
#صادق_هدایت

#Mahsa_Tolou 🇮🇷 — My Inside, #2005
@phobicool
_آنای من

Maternal Affection ( 1867)
by Hugues Merle

🎨 P h o b i co o l

بیزاری، فوران بیزاری در این انبان پر خون، در قلب!
آیا در یکی از همین لحظات، در لحظه ای از همین حالات نخواهد بود که آن انبان خون و خستگی وابایستد؟

Phobicool
#دولت_آبادی
_روزگار سپری شده

مرا به سطح رطوبت
مرا به تاب و تب گوشت
مرا به ظلمت پروانه‌ی سیاه
مرا به حرص گل گوشت‌خوار
به ضلع و قاعده، به انتهای قنات
مرا به گودِ مادگی‌ات،
دعوت کن

درون قلب مثلث،
مرا به باز و بسته شدن
در این محیط چنگکی بیرحم
تهی ز همهمه
پر از سقوط
مرا به ریختن
دیوانه ریختن
دعوت کن.

🖇 Art Magazine ; phobicool

#یدالله_رویایی
_صعود مرگ‌خواهانه

صدای گوشخراشی در فضا طنین انداخت: پسر مریم، تو بر خلاف شریعت عمل میکنی.
عیسی به آرامی جواب داد:
شریعت مخالف قلب من عمل می‌کند.

🖇 Art Magazine ; phobicool

_آخرین وسوسه‌ی مسیح
#نیکوس_کازانتزاکیس

For every ten people who are stupid, there are ten other people who are also stupid.

🎼 Phobicool

Stolen Kiss (1780)
By Jean-Honoré Fragonard

🎨 Art Magazine ; Phobicool

چگونه فراموش کنم که جوانی من چطور سرد و خاموش گذشت؟
چگونه زندگی روزمره جای همه چیز را گرفت.
و عمرم مثل دعای یکشنبه‌ی کلیسا، یکنواخت و خسته کننده سپری شد؟
چه راه‌ها دوشادوش آن کس رفتم که اصلا دوستش نداشتم،
و چه بارها دلم هوای آن‌ کس کرد که دوستش داشتم.
حالا دیگر راز فراموش‌کاری را از همه‌ی فراموش‌کاران بهتر آموخته‌ام.
دیگر به گذشت زمان اعتنایی نمی‌کنم،
اما آن بوسه‌های نگرفته و نداده، آن نگاه‌های نکرده و ندیده را که به من باز خواهد داد؟

👣 Art Magazine ; phobicool

#آنا_آخماتوا

All these words that I left unspoken
I will say when I meet you again
I see you but I can't feel your presence
I feel you but you're fading away
Time is wise and our wounds seem to heal to the rhythm of aging
But our past is a ghost fading out that at night it's still haunting
We are growing apart, still I know that inside you're aching
But the scars that we share will remind us of who we are
Let it all wither
Let it all wither and let it go

🎼 @Phobicool

رفتم...
که رفتن من عين رفتن من باشد
و فرق داشته باشد با رفتن آن دیگران..

Phobicool

#دکتررضا_براهنی/ دی 72
_ مجموعه خطاب به پروانه ها