شب بود
باران خفیفی میباریدُ و من
سُر میخوردم لا به لای انگشتان کشیده ات
و آرامِ من از تو بود
غرقه شدی در خواب و
_اینک
بگذریم
اصلا همین که در آغوشت بگیرم و بخوابم
خود شعری میشود
برای لالایی های شبانه ام
آهنگسازش هم همین بارانِ خودمان که
خفیف میبارد و گاه شدید میگیرد
پس آغوشت سهمِ من
از خوابی که در آن با پرنیانِ لولیوشِ مغموم غرقِ رویایی
که تو خود شعری ولی فراوان غمگین..!
میخوانم و میخوابمت ای گیاه
عاقبت سپید پوش بسترم خواهی شد...
بگذار تا بیماری را بیاموزمت،
آغوشِ تو بیتُ الغزلِ معرفت است
در عینِ بی وفایی...

@phobicool
#مهسا_طلوع

«رو به باغ رفت، پا به علفزار گذاشت، آوای سیرسیرک‌ها او را احاطه کرد. زیر شاخه‌های توت بر تخته‌سنگی نشست و ساقه‌ی خشک گندمی را از زمین برداشت بین دو انگشت چرخاند، فکر کرد؛ چه زندگی ملال‌آوری، بلاهت محض، دور باطل، آسیاب دوباره به آنها برگشته بود بی‌فایده، هیچ‌چیز عوض نمی‌شد، زندگی او شبیه تعطیلاتی پایان‌ناپذیر ادامه می‌یافت...»

@phobicool

#غزاله_علیزاده
#ملک_آسیاب

همه ی ما در خراب کردنِ زندگی خود متخصص هستیم .
خودمان را به وضعی می کشانیم که هیچ کس نمی تواند راهی پیش پایمان بگذارد .
آن وقت، نه راه پس داریم نه راه پیش ..!

@phobicool
_میشل عزیز
#ناتاليا_گينزبورگ

من ابتدا خاطره چشمهايش را فراموش كردم ، بعد خاطره اندام بلندش را. لبخندش را تا هنگامي كه ميتوانستم به يادم داشتم و سپس ، سه سال قبل ، آن را نيز فراموش كردم. كمي پيش ، ناگهان ، همين كه داشتم نامه اش را از دست خانم ميگرفتم ، آن لبخند نيز بازگشت ؛ تصور كردم آنی را ميبينم كه لبخند ميزند...

@Phobicool
#Jean_Paul_Sartre

#ژان_پل_سارتر
#تهوع

The Weeknd - Wicked Games (Explicit)
@phobicool 🖤

دیوانه کجا خسبد
دیوانه چه شب داند؟

@phobicool
#مولانا

اما من عللِ اصلی بی‌خوابی‌ام را می‌دانم؛ عمدتاً سی سال به شیوه‌ی ناسالم زندگی کردن. آدم هنوز هم می‌تواند خیلی کارها در این مورد بکند و خیلی‌هایش هم می‌تواند مؤثر باشد. مثلاً زود به رختخواب رفتن سرِ ساعتِ مشخص، اما من این کار را نمی‌کنم. این تقصیرِ خودم است و باید تحملش کنم.
ما هر دو از پوستِ خزِ قلابی بدمان می‌آید،
چرا هر دو از خوابِ قلابی بدمان نیاید؟

@phobicool

فرانتس کافکا
#نامه_به_گرته_بلوخ