| Art Magazine | ژورنال هنری تمامیّت ارضی برای هنر ۰۰۰
6.74K subscribers
11.8K photos
854 videos
135 files
4.84K links
Download Telegram
رویاهایت را جاودانه پاسبانی کن
که اگر رویاها بمیرند
زندگی پرنده ی بال شکسته ایست
که نمی تواند پرواز کند.

رویاهایت را جاودانه پاسبانی کن
آنگاه که رویاها می روند
هستی جولانگاهی بی کارگر است
بی حرکت در برف.

@Phobicool
#لنگستون_هیوز
اتاقم اتاق کوچکی بود؛ دیوارها..دیوارها ،خب، آدم چه می‌تواند بگوید. دیوارها همه‌جا دیوار هستند. دیوارهایش مهم نبود، اما یاد چیزهای گذشته مثل این غمگینم میکند..غریب است، احساس پریشانی میکنم...
.
.
من بعضی وقت‌ها خودم را قایم میکنم، خودم را قایم میکنم تا کارهایی را که نتوانسته‌ام بکنم پنهان کنم. بعضی وقتها هیچ‌جا رو نشان نمیدهم، میترسم، چون از فکر زبان‌های هرزه‌ای که چه‌ها درباره‌ی من خواهند گفت بخودم میلرزم، چون مردم از هر چیز آدم لطیفه درست میکنند، از هر چیز آدم..

@phobicool
بیچارگان
#داستایوسکی
پارس میکرد پشت سر هم
سگی که صاحب داشت
و همسایه دیوار به دیوار گوشش را میچسباند
_به دیوار
همسایه منتظر پارس سگ صاحب همسایه
.
تو انگاری نیمه شبی بود عشق،
که صبحش
به شب نمی رسید.
.
بیدار مانده ایم ، خیره و بی اثر
وقت خواب هم نیست.
این ماجرا آغازش پیدا نمی شود
.
راستی طراح سوال تو بودی یا قبل از تو سوال فقط طرح سوال بود؟
سوال بود؟
سوال یعنی عشق با سوال و سوال با عشق
همان سینِ سوال...
.
هرگز نخواب.
تکانم بده.

@phobicool
#مهسا_طلوع

پ.ن: عشق هذیان آفرینش است.
I’m Nobody
Who are you?
Are you -Nobody- too?
Then there’s a pair of us
Don’t tell
they’d banish us, you know
How dreary to be Somebody
How public,
like a Frog
To tell your name, the livelong day
To an admiring Bog

من هیچ ­کس­ ام
تو کیستی؟
تو هم هیچ کسی؟
پس ما یک جفتیم
به کسی نگو
رسوایمان می‌کنند، می‌دانی
چه ملال آور است، کسی بودن
چقدر مبتذل است
مثل یک قورباغه
نامت را، در سرتاسر روز
به لجنزاری ستایشگر بگویی

@phobicool

#امیلی_دیکنسون ۱۸۹۱