"لعنت به شما،

که جز عشق ِ جنون‌آسا
همه چیز ِ این جهان ِ شما
جنون‌آساست!"
@phobicool

#احمد_شاملو

من نمی‌توانم ابرها را برایت به چنگ آورم
و یا به خورشید برسم
من هرگز آن کسی نبودم که تو می‌خواستی...
متاسفم از این که رویای تو را تعبیر نکردم
من تنها برایت آوازی خواندم
و گذشتم...
@phobicool

#شل_سیلورستاین

از وهم فاصله می‌گیریم
تا واقعیت
راه زیادی نیست
اما
مهمانان
نه برای وهم شکیبایی دارند
نه برای واقعیت
نه حسرت‌های ما
جواب واقعیت را می‌دهد
نه تنهايی‌های ما
در وهم غرق می‌شود

چاره چیست؟!
باید مرگ شاعران را
باور کرد
و باران را متوقف کرد
که به تابوت شاعران نبارد
هر چه در باران بود
کبود شد
پیشانی ما
رؤیاهای ما
حافظه‌ی ما
حیرت‌های ما
دلواپسی‌های ما
اما ــ
تنهایی ما روشن و شفاف ماند!

چه کسی باور می‌کرد
وقتی همه ‌‌‌چیز
پایان یافت
و ما امید پیدا کردیم
دانستیم جواب آزمایش ما را
آزمایشگاه غلط داده است
و دیگر تا مرگ
فاصله‌ای نداریم.
@phobicool
۳۰ اردیبهشت؛ زادروز #احمدرضا_احمدی

The Evordes Road (1890)
By Ferdinand Hodler

من کور هستم. مردم می‌گویند نابینا. نمی‌دانم چرا. کوری که ربطی به بینایی ندارد. یعنی می‌خواهند به کورها احترام بگذارند؟ چه احترام خنده داری. چشم برای دیدن است. چشم که نشان بینایی
نیست. حدود دو سال است که من دیگر با چشم‌هایم نمی‌توانم ببینم. یواش‌یواش، و تقریباً به آسانی با ندیدن کنار آمدم. یعنی آن‌قدرها هم که در وقتِ چشم‌داری فکر می‌کردم سخت نبود. ندیدن اصلاً سخت نیست. دیده‌نشدن سخت است.
@phobicool
_بشقاب مقوایی
#بهمن_فرسى

درباره احمدرضا احمدی از زبان عباس کیارستمی
@phobicool

ما از جهان دور‌ بودیم
آرام بودیم
کسی‌ را صدا نکردیم
که نشانی جهان را
به ما بدهد ...
@phobicool
#احمدرضا_احمدی
Le Parc des Sources (1970)
By David Hockney

Shahin Najafi - Haziun (Hallucination)
(feat. Majid Kazemi)
@Phobicool 🖤

سقف به سقف
از خانه اما به دور
شهر به شهر
بی وطن
در کوچه و پس کوچه...

خودم را سازماندهی میکنم
تا اتحادیه ای به نامم ثبت کنی
روی سنگی سفید
سیاه بنویس؛

دنبالم میگشت با پای برهنه
در نسخ شکسته
در مسخی که...
دهان نگشود به سامانش!
@phobicool
#مهسا_طلوع

تنها زیانی که هنرمند بودن می‌تواند برای شما داشته باشد این است که سبب می‌شود پیوسته اندکی غمگین باشید!

@phobicool

_دلتنگی‌های نقاش خیابان چهل و هشتم
#دیوید_سلینجر

آه
آن‌چنان به خویشتن افتاده‌ام
که بازوانم دیگر
بازو نه ، رشته‌های نیاز
و آز بی‌فرجامی‌ست
که صبح و شامی را پیوند می‌دهد
وز معبر زمانه پلی می‌بندد
تا امن ، تا حقارت .
کاش این زمان به راه نفس سرب و سنگ می‌رویید .
در کوچه و خیابان
اینک
اندام‌های کور و کر موج می‌زند
@phobicool
#محمد_مختاری

گاهى آدم نمى‌داند بعضى چيزها به كجا يا کى تعلق دارد ، مى‌نويسيم تا يادمان بيايد و گاهى تا آن پاره‌ی به ياد آمده را متحقق كنيم برايش زمان و مكان مى‌تراشيم . گاهى هم چيزى را مثل وصله‌اى بر پارچه‌اى مى‌دوزيم تا آن تكه‌ی عريان‌ شده را بپوشانيم ، اما بعد مى‌فهميم آن عريانى همچنان هست
@phobicool
ــ آينه‌هاى دردار
#هوشنگ_گلشیری

Lilies (1895)
By Gustav Pope

برگی که سبز نیست ولی
از پیشانیِ سپید می‌ریزد
در خواب‌های من و تو ریشه داشته‌ست
و زمانی که هم‌اکنون برای تو می‌چرخانم
خاطره نیست
گردش سبز است و
گروه شب‌پره و
هوای پنهان.
@phobicool
#محمود_شجاعی

از شوق به هوا می‌پرم چون کودکیم
و خوشحال که هنوز
معمای سبزِ رودخانه از دور
برایم حل نشده است
آی از شوق به هوا می‌پرم
و خوب می‌دانم
سالهاست که مُرده‌ام...
@phobicool
#حسین_پناهی
The River Seine (1905)
Painting By Theodore Scott-Dabo

و من برای تو خواهم گفت ـــ
قصه‌ها که نه! ــ آوازها...
تا ببینم در دل
چشم‌های تو تاریک می‌شود
و در ته چشم‌هات
برق سرخی از شراب
و دورشان
حلقه‌ای آب زلال...
@phobicool
#گونر_اکلوف
ترجمه‌ی #بیژن_الهی

ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﺮﺩ بشوم ؛ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﺧﺎکستر
ﺷﺪﻥ . ﺑﺎﺩ ﺧﺎکستر ﺭﺍ ﻣﯽﭘﺮﺍﮐﻨﺪ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﯽﮐﻨﺪ ؛ ﺍﻣﺎ ﺁﺗﺶ ﺭﺍ ﺗﯿﺰﺗﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ
@phobicool
#علی_اشرف_درویشیان
Artwork By Lauren Cohen