گروه تشنگان در پچپچ افتادند:
«آیا این، همان ابرست کاندر پی هزاران روشنی دارد؟»
و آن پیر دروگر گفت با لبخند زهرآگین:
«فضا را تیره میدارد،
ولی هرگز نمیبارد!»
@phobicool
#مهدی_اخوانثالث
«آیا این، همان ابرست کاندر پی هزاران روشنی دارد؟»
و آن پیر دروگر گفت با لبخند زهرآگین:
«فضا را تیره میدارد،
ولی هرگز نمیبارد!»
@phobicool
#مهدی_اخوانثالث
.
ای... هی! زندگی چه نامرئی از انسان عبور می کند و می گذرد و تو را با خود می برد غرق در جاذبه ای نفسگیر ..!
@phobicool
#محمود_دولت_آبادی
_ سلوک
ای... هی! زندگی چه نامرئی از انسان عبور می کند و می گذرد و تو را با خود می برد غرق در جاذبه ای نفسگیر ..!
@phobicool
#محمود_دولت_آبادی
_ سلوک
احساسم این است که من بیرون از زمان با تو بودهام.
خارج از قلمرو زمان.
اینها همه تبوتاب است.
ناتوانی است و خالی بودن.
اینجا هیچ چیز مرا پر نمیکند.
@phobicool
#بهمن_فرسی
خارج از قلمرو زمان.
اینها همه تبوتاب است.
ناتوانی است و خالی بودن.
اینجا هیچ چیز مرا پر نمیکند.
@phobicool
#بهمن_فرسی
آن باد
که مو آشفت و رفت
باز اگر گردد
شانه نمیکند
آشفته را میآشوبد و
از دیگر سو میرود
@phobicool
#علیرضا_روشن
که مو آشفت و رفت
باز اگر گردد
شانه نمیکند
آشفته را میآشوبد و
از دیگر سو میرود
@phobicool
#علیرضا_روشن
که زندگی گاه چون داستان دنبالهداریست
که کسی نمیداند چه میشود آخر
که هر عصری به رنگ خود میآید
و با زبان خود سخن میگوید...
@phobicool
#هرمز_علیپور
که کسی نمیداند چه میشود آخر
که هر عصری به رنگ خود میآید
و با زبان خود سخن میگوید...
@phobicool
#هرمز_علیپور
و نور تنها در سنگ تجزیه میشود.
و خون تنها در سنگ تجزیه میشود.
تا عشق نیز تنها با سنگ همآغوش گردد.
ــ و کودکان
با دستهای بسته به دنیا میآیند
و تپههای اعدام
به شهرها هجوم میآورند.
و طعمِ خاک
زهری مدام میگردد
تا طعم نفت ذائقهٔ امپراتوری را روشن کند.
ــ «خواب خراب
آذین شدهست
دوباره با جنازهٔ آویزان.
پیغمبران که پوستشان را از کاه
انباشتند.»
و کتفهای سوراخ
تا طناب ذوالاکتافی
حلقههای زمان را به هم بپیوندد.
و بامدادیان لختی پلکهای مرا باز نگه میدارند
تا سفرهای برابر رنگینکمان
بر چشمهای تازهٔ گندمزاران بگشاید.
و رود
از دشتهای خاطره آرام بگذرد...
@phobicool
#محمد_مختاری
و خون تنها در سنگ تجزیه میشود.
تا عشق نیز تنها با سنگ همآغوش گردد.
ــ و کودکان
با دستهای بسته به دنیا میآیند
و تپههای اعدام
به شهرها هجوم میآورند.
و طعمِ خاک
زهری مدام میگردد
تا طعم نفت ذائقهٔ امپراتوری را روشن کند.
ــ «خواب خراب
آذین شدهست
دوباره با جنازهٔ آویزان.
پیغمبران که پوستشان را از کاه
انباشتند.»
و کتفهای سوراخ
تا طناب ذوالاکتافی
حلقههای زمان را به هم بپیوندد.
و بامدادیان لختی پلکهای مرا باز نگه میدارند
تا سفرهای برابر رنگینکمان
بر چشمهای تازهٔ گندمزاران بگشاید.
و رود
از دشتهای خاطره آرام بگذرد...
@phobicool
#محمد_مختاری
👍1
خاطرات کشندهاند. به همین دلیل نباید به بعضی چیزها فکر کنید، همانهایی که برایتان عزیزند، یا شاید هم باید به آنها فکر کنید، چون اگر چنین نکنی این خطر را به جان خریدهای که آنها را اندک اندک در ذهن خود بیابی. میگویند، باید مدتی درباره آنها فکر کنی، یک مدت حسابی، هر روز و روزانه چندین بار، تا هنگامیکه برای همیشه در لجنها فرو روند. قاعده کار همین است...
@phobicool
_رانده شده
#ساموئل_بکت
@phobicool
_رانده شده
#ساموئل_بکت
در موهای تو
پرندهای پنهان است
پرندهای که رنگِ آسمان است
تو که نیستی
روی پایم مینشیند
جوری نگاه میکند که نمیداند
جوری نگاه میکنم که نمیدانم
میگذارمش روی تخت
و از پلّهها پایین میروم ـــ
کسی در خیابان نیست
و درختها سوختهاند
کجایی؟...
@phobicool
#یانیس_ریتسوس
ترجمهی #محسن_آزرم
William McGregor Faxton
Title: Girl Combing Her Hair
پرندهای پنهان است
پرندهای که رنگِ آسمان است
تو که نیستی
روی پایم مینشیند
جوری نگاه میکند که نمیداند
جوری نگاه میکنم که نمیدانم
میگذارمش روی تخت
و از پلّهها پایین میروم ـــ
کسی در خیابان نیست
و درختها سوختهاند
کجایی؟...
@phobicool
#یانیس_ریتسوس
ترجمهی #محسن_آزرم
William McGregor Faxton
Title: Girl Combing Her Hair
معلوم نیست انسان چرا همیشه عاشق کسی میشود که شایستگی عشقش را ندارد. شاید این تنها راه برای بازیافتن تعادل از دست رفتهی دنیایی است که در آن زندگی میکنیم
این قدیمیترین نوع خود آزاری است، عشق ورزی به کسی که قادر به عشق ورزی نیست، و احمقانهترین نوع آن.
@phobicool
#اوريانا_فالاچی
این قدیمیترین نوع خود آزاری است، عشق ورزی به کسی که قادر به عشق ورزی نیست، و احمقانهترین نوع آن.
@phobicool
#اوريانا_فالاچی