The big head - ca.1900 By Alfred Kubin

«بوی نگاه»

با جامه‌ئی چون باد
در صبح زرد
ابری کهن به دیده و
رو بر نگاه جان دارد
بوئیده‌ست گل خدایان را
و بنگرد به تلخی‌ی اشیاء
کز یاد برده‌اند
هر اختری را که زیبا مرد
رو بر پسین آب‌هاست
با جامه‌ئی چون باد.
@phobicool
#هرمز_علیپور

Deux Nus (1920) By Pablo Picasso

خانه ات سرد است؟
خورشیدی در پاکت می گذارم
و برایت پست می کنم
ستاره ی کوچکی در کلمه ای بگذار
و به آسمانم روانه کن
بسیار تاریکم.
@phobicool


#منوچهر_آتشی

هر آدمی از کودکی باید یاد بگیرد که چه طور وقتش را به تنهایی بگذراند این به این معنی نیست که باید تنها باشد، بلکه نباید از تنهایی حوصله‌اش سر برود. چون افرادی که حوصله‌شان از تنهایی سر می‌رود، از لحاظ عزت‌نفس در خطر قرار دارند.
@phobicool


#آندری_تارکوفسکی

نه یک قدّيس، نه یک پاپ، نه یک ژنرال و نه یک سلطان، هرگز قدرتی که يک فيلمساز دارد را نداشته اند، قدرت حرف زدن با صدها ميليون نفر، برای دو ساعت در تاريکی!
@phobicool


#فرانک_کاپرا

Mohsen Namjoo - ( Music video )
_Alaki
@phobicool🖤

- دگر بینِ ما هَر چه بود، گذشته .
شراره‌یِ عشق هَمچو دود، گذشته .

گفت وگو با "ژولیت بینوش" درباره عباس کیارستمی
@phobicool

" COOKIE STRUCTURE "

videoperformance by :
#mustafa_parvin
✨
performer :
mustafa parvin
mohammad jolani
murtaza parvin
✨
1 dec 2019 | 11am
artist's personal home

(The chikens which used in performance were suffering from a virusic disease that had taken from aviculture)

(مرغهای به کار گرفته شده در اجرا مبتلا به بیماریهای ویروسی بوده اند که یک روز قبل، از مرغداری تهیه شده اند.)

#پرفورمنس_آرت
#مصطفى_پروین

*پ:ن: نظرات و نقدهای صاحب نظران بسیار حائز اهمیت هست چون بسیاری از هنرمندان در وضعیت کنونی جامعه محکوم به سیاستی زننده اند .
در کامنت ها حمایت کنید و اگر نقد به سزائی داشتید برای انتشار و حمایت از پرفورمرها و جماعت اهالی هنر بفرستید .
سپاسگزارم

بحث کردن با احمق؛
مثل کشتن پشه
روی صورت خودته...!
شاید پشه رو بکشی یا نه
اما در نهایت یه سیلی
به صورت خودت زده‌ ای...!
@phobicool

#بودا

دیو هفت سر - سید حسن آقا میری
@Aghamiri_videos

این هم صبح...
صبح آمد و روشنایی پهن شد روی در و دیوار حیاطی که یک لنگه از در قدیمی فلزی اش کج، همچنان کج نیمه باز بود. انگار که باقی مانده بود نیمه باز، چنان که لنگه ی سنگین در خودش را فرو انداخته بود و نیمی از لبه ی پایینی اش گیر کرده بود توی زمین و خیلی زور می خواست که آن را از زمین جدا کنی و بکوشی چفت و جفتش کنی به لنگه ی سالم ایستاده، که آن لنگه هم در جای خود خشک شده بود و ده سانتی خاک و کل خشکیده آن را توی خودش قالب گرفته، بی نیاز انگار به باز و بسته شدن.
@phobicool
_بیرون در
#محمود_دولت_آبادی

Shell (1937)
By Géorgia O'Keeffe

هرگز عاقل نشو
هميشه ديوانه بمان
مبادا بزرگ شوی
کودک بمان
در اندوه پايانی عشق
طوفان باش
و اين گونه بمان
مثل ذرات غبار در هوا پراکنده شو
مرگ عيب‌جويی می‌کند
با اين همه عاشق باش
وقتی می‌ميری
@phobicool
#عزيز_نسين
ترجمه‌ی #مژگان_دولت‌آبادی

نوازش گل‌های شیپوری بنفش
و رفتار نسیم
بر چمن مخملین
که کرت به کرت
پلک‌هایش را بر می‌داشت
این صدای پای صبح «مرا»ست
که باز آرام‌آرام
قدم بر می‌دارد
و سکوت‌ها را گام به گام بیدار می‌کند.
دیروز در آن دامنه، این همه گل‌های زرد نبود؟
یا بود اما نه این همه زیبا؟!
حیف که «مهریک هنوز خوابیده است
چه سپیده‌ای؟ نگاه! که خورشید
چگونه بر پشقاب سفید تابیده است.
@phobicool
#محمد_حقوقی
Painting By Georgia O'Keeffe

آدم های کمی در جهان وجود دارند که می توان با آن ها از چیزهای بی اهمیت سخن گفت. سپری کردن دو ساعت با یک نفر بی آن که حتی یک کلمه حرف بزنی نقطه ی اوج دوستی است...
تنها با دوستان بسیار خوب می توانی از اموری مهمل سخن بگویی. فوکو نه تنها مرا به ستایش وا می داشت، بلکه مرا می خنداند. ما اغلب با یکدیگر سخن نمی گفتیم. بی هیچ اندوهی حس می کردم که دست آخر من به او نیاز داشتم و او به من نیاز نداشت.
@phobicool
_یک زندگی
#ژیل_دلوز