▫️علم و دین به زن و شوهری می‌مانند که بعد از پانصد سال مشاوره‌ی زناشویی هنوز یکدیگر را نمی‌شناسند. مرد همچنان در فکر سیندرلاست و زن در پی به دام‌ انداختن شاهزاده‌ی دلربا، و بحث هنوز بر سر این است که کدام یک زباله‌ها را بیرونِ در بگذارد.

@PhobiCool
#انسان_خداگونه
#یووال_نوح_هراری

کسی بر بام خانه‌ام راه می‌رود
صدای پایش را می‌شنوم
که می‌گوید:
من مراقبت هستم
که در تنهایی گریه می‌کنی...

و من همچنان در تنهایی
به زبان مادری گریه می‌کنم
به زبان مادری...

@PhobiCool
#حسین_صفا

🔸۲۱ فوریه برابر با ۲ اسفند ماه
روز جهانی #زبان_مادری

مطمئن نبود کار درستی می‌کند، اما اطمینان داشت که مطابق میلش عمل می‌کند...

@PhobiCool
- بار هستی
#میلان_کوندرا

قلمرو موسیقی
قلب است...

جایی که تو راه می روی
همه ی آهنگ ها
از موهای تو
به آسمان می رسد...

@phobicool
#عباس_معروفى

@PhobiCool
Working In Marble, 1890
Jean-Léon Gèrôme

زن و مرد و جوان و پیر
همه با یکدگر پیوسته، لیک از پای
با زنجیر
اگر دل می‌کشیدت سوی دلخواهی
به سویش می‌توانستی خزیدن
لیک تا آنجا که رخصت بود
تا زنجیر

@PhobiCool
#اخوان_ثالث

چگونه روح بيابان مرا گرفت !؟
و سحر ماه، ز ايمان گله دورم کرد !
چگونه نا تمامى قلبم بزرگ شد
و هيچ نيمه اى
اين نيمه را تمام نكرد!
@phobicool

#فروغ_فرخزاد

عشق یعنی من انتخاب می‌کنم
چه‌کسی ویرانم کند ..
@phobicool


#آرتور_میلر

Tristan Pigott

تابوت اگر دو مرده را جا می‌داشت
‏من آنجا می‌بودم
‏کنارِ تو
‏افسوس
‏ما بندگانِ ناگزیریم
‏اما
‏حالا که هجران، مقدر و سرنوشتِ آدمی‌ست
‏این درخت که اینک تکیه‌گاهِ توست
‏امروز منم
‏این درخت که امروز منم
‏فردا تابوتت
‏بمانی درختت می‌شوم
‏بمیری تابوتت

@phobicool
#علیرضا_روشن

هر چه بود بازی بود،
تنها تو می‌دانستی و بس؛
آه! ستاره‌ئی ورپرید،
افتاد یکی از نفس.

قصه‌ی قدیمی شده دیگر
قصه‌ی دل سپردن،
مثل قصه‌ی زادن،
مثل قصه‌ی مردن.

نگاه! ستاره‌ئی ورپرید،
افتاد یکی از نفس؛
آن‌که دل به دریا زد،
آن‌که ندانست و بس.
@phobicool



#قاسم_هاشمی_نژاد
_گواهی عاشق اگر بپذیرند

استیصال سیالم
از مرز انکار گذشته ام
صدای شلیک ها را نمی شنوم
و رفتن،
رها شدن ،
واژ ه های غریب
کلماتی سختند
@phobicool

#هومن_داوودى

از رنجی خسته ام که از آن من نیست
بر خاکی نشسته ام که از آن من نیست
با نامی زیسته ام که آن من نیست
از دردی گریسته ام که از آن من نیست

برای بیرون رفتن از زندان
چه نیازی به این‌که جنس چوبِ در را بدانی یا
جنس آلیاژِ میله‌ها
یا رنگ دقیقِ دیوارها را؟
با چنین خِبرگی
شاید زیاده دلبسته‌ی آن‌جا شوی.
اگر واقعا سرِ بیرون‌رفتن داری، زیاد معطل نکن،
همین‌حالا بزن بیرون،
صدایت را به کار بگیر، آوازی شو.
@phobicool


#پاتریتسیا_کاوالیّ
ترجمه: محمدرضا فرزاد

The Woman getting Dressed By Pierre Bonnard