The Embrace - Painting by Pablo Picasso, 1903.

همه چیز تاریخ انقضاء دارد
با هم بودنمان
بی هم ماندنمان
وقتی دست و دلت لرزید و ترک خورد
دیگر دور انداختنی شدی
و گویی همه چیز از نو باید آغاز شود
تکراری که میشوی
هزار بهانه برای دور انداختنت
بوی فساد میگیرد!

@phobicool
#مهسا_طلوع
_ خونآبه

دیوانه بمانید اما مانند عاقلان رفتار کنید، خطر متفاوت بودن را بپذیرید اما بدون جلب توجه متفاوت باشید، جایی که همه مثل هم می اندیشند اصلا کسی فکر نمی کند.
@PhobiCool
#پائولو_کوئلیو

جهنم یعنی وابستگی؛
وابستگی به قضاوت دیگران ...
افراد بسیاری در جهنم بسر میبرند،
زیرا سخت وابسته به داوری دیگرانند...!

@PhobiCool
#ژان_پل_سارتر

هرگز از مرگ نهراسیده‌ام
اگرچه دستانش از ابتذال شكننده‌تر بود
هراس من باری
همه از مردن در سرزمینی است
كه مزد گوركن از آزادی آدمی افزون باشد
جستن،
يافتن،
و به اختيار برگزيدن
و از خويشتنِ خويش بازويی پی‌افكندن
اگر مرگ را از اين‌همه ارزشی بيشتر باشد
حاشا،
حاشا،
كه هرگز از مرگ هراسيده باشم
@PhobiCool
#احمد_شاملو

اگر می خواهی دریابی که اشخاص ترس از دست دادن چه چیزی را دارند،
ببین از چی عکس میگیرند‌!
@PhobiCool

چهره‌هایی وجود دارند که می‌ارزد که پس از دیدارِ آن‌ها چشم فرو بندیم و بمیریم. تا ناگزیر نباشیم پیش خود بگوئیم:
"هرگز من او را در بازوان خود نخواهم دید"

@PhobiCool
#هانری_دومنترلان

زندگی یعنی
کمی دیروز، خیلی امروز و کمی فردا...!

@PhobiCool
#بهترین_شکل_ممکن
#مصطفی_مستور
نقاشی "دوشیزگان آوینیون" 1907 اثر: #پابلو_پیکاسو، که سرآغاز کوبیسم بود.

کسی که نشسته است،
همیشه خسته نیست
شاید جایی برای رفتن نداشته باشد
کسی که نشسته است
شاید خسته باشد
شاید همه‌جا را گشته باشد و خسته باشد
کسی که نشسته است
حتما گم کرده‌ای دارد.
@phobicool
#علیرضا_روشن
Photo By Lotta van Droom

اینجا
باران
خیلی راحت به درخت
دروغ می‌گوید،
و درخت به خاک
و خاک به آدمی
و آدمی به آدمی...
هی آدمی...آدمی!
@phobicool
#سیدعلی_صالحی

Ashes (1895)
By Edvard Munch

من با عشق تو اوج میگرفتم،
و سقوط برایم بی معنا بود.
تا اینکه روزی،
از این موضوع،
غافلگیرم کردی..
@phobicool

#دیامان

ماه اگر لبخند میزد،‌ شبیه تو‌ میشد.
@PhobiCool
#سیلویا_پلات

چه کند باد
جز دور شدن
وقتی که به شعله‌ی شمعی
عاشق شده است

غمگینم زیرا گرفتار خودم هستم. اگر درد و دغدغه‌ی من دیگری بود، به جای غم خوردن تلاش می‌کردم. اما غمگینم زیرا به فکر خودم هستم.

دلم می خواست شبی که می‌رفتی،
اتفاقِ ساده ای می افتاد؛
راه را گم می‌کردی،
فاخته ای کوکو می‌کرد و کلیدی زنگار گرفته
از آشیانه ی خالی دُرناها به زمین می افتاد،
باران می گرفت...
بیدار می شدم، بیدارت می کردم
و ادامه این خواب را تو تعریف می‌کردی...

@phobicool
#واهه_آرمن

Thomas Francis Dicksee, Miranda (detail), 1895

"در سینه ات نهنگی می تپد"

اینکه مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست؛ ماهی کوچکی است که دارد نهنگ می شود. ماهی کوچکی که طعم تنگ بلورین، آزارش می دهد و بوی دریا هوایی اش کرده است. قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس. اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد...!
@phobicool
#در_سینه_ات_نهنگی_می_تپد
#عرفان_نظرآهاری

از تو می‌آید راه، پیش از تو
دعوتِ راه جنون می‌دهد از تو با تو
با تو می‌آید وقت
و وقت راه می‌شود و در تو
راه می‌افتد...
وقتی که تو می‌افتی در وقت
وقتی که تو در تو می‌افتد
و چاه می‌شوی
و راه در انتها به چاه می‌افتد.

– یدالله رویایی
«لبریخته‌ها» ۱۳۶۹