قیچی در دست راستم خشک شده بود .نگاهش رو به من بود ، سر بر گرداند که گفتم : دیگر دست باد هم از موهایم کوتاه است . چیزی برای سر به شانه گذاشتنم نمانده . مرد شدم ، همان که از آن دم میزنی ..!
گفتم کمی آرام تر برو باز به جان خودم افتادم ، گفت : آرام رفتم که به جان خودت افتادی .
ترمز گرفت . پیاده شد . دوید .
با دست چپم اشکی که چون سرب داغ گونه ام را نم نمک میتاخت پاک کردم . در آینه بود که با خودم حرف میزدم ، این بار بیتابانه موهایم را از داستان حذف کردم ، با همان قیچی که نمیدانم در کدام دستم بود .
ندیدی . هیچوقت ندیدی . کمی آرام تر برو ، باز به جان خودم افتادم.
هذیانیست زندگی.

@phobicool
#مهسا_طلوع
_خونآبه

#Mahsa_Tolou 🇮🇷 — My Inside, #2005

آن‌قدر که از چشم‌هایت سر در می‌آورم
از حرف‌هایت نه
و آن‌قدر که در حرف‌هایم سر در می‌آوری
در چشم‌هایم نه..
@phobicool

#سیدرضا_ملکی

وارد آسانسور شدیم. هر دو، تنها.
به هم نگاه کردیم. همین.
دو جان و یک لحظه. کیفور و سرشار.
طبقه ی پنجم، دختر بیرون رفت و من بالا
می دانستم که دیگر او را نخواهم دید،
که دیداری بوده یکبار برای همیشه،
که اگر عقبش می رفتم می شدم مثل مرده ای
دنبال ردّ پاش
که اگر هم برمی گشت پیش خودم
حتم از دنیای دیگری آمده بود
@phobicool

#ولادیمیر_هولان
ترجمه: محمدرضا فرزاد

رنگ تان کردند کارى برنیامد از بنفش
مردمِ نقشِ جهان را هم مچل کرده ست نقش
تا نمک از چهره بردارند در عهد امید
باز پاشیدند روی صورت زیبا اسید
قاری انواع لالایی به قرآن پشت کرد
در خیابان لات گشت و توی زندان کُشت! کرد!

عشق،
پرنده ی پرکنده ی سر بریده ایست
که بر شاخه ی آتش گرفته اش
می نشیند؛
و ترانه خوان
بریان می شود ...
@phobicool

#علیرضا_روشن

@phobicool ✋

”آنگاه که شعر را گریزگاه یافتم
واژه واژه
از تو فرار کردم
به خودم
شعرهایم شعر نیست
وقتی چمدان از قلم سنگین تر است
و گریزگاه را
گرگ ها در محاصره اش زوزه کشان
آفتاب میگیرند.“

📝 : مهسا طلوع

من اگر کَفنی داشتم
نگاهِ لیلا می‌کردم و
می‌مُردم..
@phobicool

#بهرام_اردبیلی

Al Bano and Romina Power - Liberta - Modigliani
@phobicool 🖤

Yasmin Levy - La Alegria ( Frida Kahlo image )

می‌گویی-تا مرگ
می‌گویی-تا ابد
تو اگر درخت شَوی اما
حتم قد می‌کشی
زیر پنجره‌ی من
تو اگر پنجره شوی
با تُکِ زبانم
سُک‌می‌زنم به شیشه‌ی جان‌ات
تو اگر باد شوی
علف‌ات می‌شوم
که خِش‌خِش‌ام بیندازی
تو اگر نور
شب‌ات می‌شوم
که هاشورم بزنی
تو اگر روز
ابرِ نرم می‌‌شوی
سایه می‌شوی
بر سر خسته‌ی من
وقتی که مهربان
با نازِ انگشت‌های تَر و فِرزت
دست‌می‌بری لای موهام
و زیر لب می‌گویی که:
منم
@phobicool

#هالینا_پوشویاتووسکا
ترجمه: محمدرضا فرزاد

Daphne a Pavarolo (1932) By Felice Casorati

خشک آمد کشتگاه من
در جوار کشت همسایه.
گرچه می گویند: "می گریند روی ساحل نزدیک
سوگواران در میان سوگواران"
قاصد روزان ابری داروگ! کی می رسد باران؟
بر بساطی که بساطی نیست
در درون کومه تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست
و جدار دنده های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می ترکد
-چون دل یاران که در هجران یاران-
قاصد روزان ابری، داروگ! کی می رسد باران؟
@phobicool

#نیما_یوشیج

لب بر لبت
چنانت به درخت بچسبانم به دلتنگى
كه درخت شوى
كه رفتن اگر بخواهى
نتوانى
كه بمانى
وگر سخن از رفتن كنى
بر اسبت بنشانم
پيشاروى خويش
در شبِ مهتاب
موى تو با يالِ اسب
هر دو در باد
موى تو از يالِ اسب
تشخيص نتوان داد
رويت از ماه به سمت خويش بگردانم
چنان ببوسمت به دلتنگى
كه ماه
آه بتابد
@phobicool

#علیرضا_روشن