بیمار روانی وجودش پر از خاطرات " نا خودآگاه " است ، گاهی بر اثر حادثه ای تکان دهنده قسمتی از آن تراوش می کند و بیمار به یاد می آورد که در چند سال پیش شاهد صحنه ای بوده که خاطرات آن در این مدت در ناخودآگاه او توده شده است .
" فرويد این خاطرات توده شده را ( کا )
می نامد که به سبب بعضی ناملایمات و انحرافات روحی در وجدان او جا گرفته است و مجموع این خاطرات انباشته شده را ناخودآگاه می نامد . "

| ژان پل سارتر |
@Degout

Repost ❤️
#Nostalgia

پ .ن : یعنی همه ی ما ( کا ) داریم؟ نظر شما چيست؟ در کامنت زیر بیان کنید

" SEGNI " #RobertoFerri

اینك دوباره شب
با آن همه سخاوت بی‌پایان
مانند یک رفیق فروتن
با من به سازش و مدارا
و من سرود کهنه خود را
که یک سرود ساده و تکراری‌ست
در گوش او به زمزمه می‌خوانم؛
ای شب...
ای آگه از تمامی اندوهم
من از تمام راز تو آگاهم
دیگر مرا نیاز به صبحی نیست
من خویش را کنار تو می‌خواهم.
@phobicool
#هوشنگ_چالنگی

Interior with Woman
at Piano (1901)
By Vilhelm Hammershøi

تنها منم که صحرای مالیخولیا را می‌بینم
پوشیده از اشکال زار و نزار
چنان که دانیم
و آنگاه این منم
تنها که نور را می‌بینم که چیزی بیش از
آبی شبی رنگ باخته نیست.
@phobicool
#پیر_پائولو_پازولینی

#RobertoFerri



ای کاش می توانستم بگویم
که با من چه می کنی
تو جانی در جانم می آفرینی
تو تنها سببی هستی
که به خاطر آن
روزهای بیشتر
شب های بیشتر
و سهم بیشتری
از زندگی می خواهم
تو به من اطمینان می دهی
که فردایی وجود دارد
@phobicool

#جبران_خلیل_جبران

من همه جهان را خانه‌ی خود احساس می‌کنم آنجا که ابرها و پرندگان و اشک‌های آدمی وجود دارد.

@phobicool
#رزالوکزامبورگ

انسان
دشواری وظیفه است ..

از ضلع سپید وقت
به آسمانِ ساده‌ی آن‌سو می‌رسی
وقتی فاصله‌های رسیدن را
اتفاق‌های پیاپی
پُر می‌کند
ترس در صدای‌ام زیبا می‌نشیند
آن گاه که–
بر آستان تو ایستاده‌اَم
روی واژه‌های افراشته
با تکه‌هایی از آب
و تکه‌هایی از آبی
و اندکی از بهانه‌های هوش.
@phobicool
#منصور_خورشیدی

من ذره ذره از دست رفتم ،
در لحظه لحظه ی زندگانیم ..
@phobicool

#حسین_پناهی

Ghostly Kisses - Empty Note (Official)
@PhobiCool 🖤

در این جهان
مرا پیش نرانید
من در همین جا ساکن هستم
راضی هستم
دهشت از شب ندارم
پا را از خانه بیرون نمی گذارم
حدس هیچ خوشبختی ندارم
همه ی آنانی که بر جنازه ی تو
گریه می کردند
اکنون در این جهان نیستند
همه ی آنانی که به چمدان هایشان
در ایستگاه قطار
تکیه داده بودند
اکنون در این جهان
نیستند
ما هستیم
با کوله باری از درد و رویای دفن شده
در ما
در زیر درختان قدم
می زنیم
که خورشید را
در برگ ها مخفی کنیم
مرا پیش نرانید
من در همین جا ساکن
هستم.
@phobicool
_ دری به سوی دریا
#احمدرضا_احمدی

شما دل به یار خود بسپارید ، ولی نه برای نگهداری آن ، زیرا فقط گرمی زندگی است که می تواند دلها را حفظ کند
@phobicool
#جبران_خلیل_جبران
Painting By Giorgio de chirico