وَ گنجشک‌ها پَرکشیدند به زمانی که بازنخواهد گشت
وَ تو می‌خواهی بدانی وطنم کجاست؟
وَ باشد بینِ من و خودت؟
-وطنم، سُروری ست در زنجیر
-بوسه‌ام بوسه‌ای پُستی.
و من هیچ نمی‌خواهم
از سرزمینی که مرا کُشت
جز دستمالِ‌ مادرم
وَ دلایلی برای مرگی نو.
@phobicool

#محمود_درویش
ترجمه: محمدرضا فرزاد

بر صندلی خواهم نشست
سیگاری خواهم کشید
و به میخ‌هایی فکر خواهم کرد
که روزی به این دیوار کوبیدیم
و به چیزهایی که هرگز به میخ‌ها نیاویختیم
قاب عکسی که تو در آن باشی
و آینه‌ای که من در آن.
@phobicool


#یانیس_ریتسوس

Deux femmes
(La confidence),1934
By Pablo Picasso

ویرانه از نگاهِ تو بَرمی‌خیزد
تا انگشت تو برمی‌خیزد از جا
راز می‌شوم
و به انگشت تو می‌پیچم،
وقتی اشاره به ویرانی دارد
انگشت تو که با نگاه تو برمی‌خیزد
و در صدای خزنده صورت من را می‌پیچانَد.
@phobicool
#یدالله_رویایی

Capri girl on a rooftop (1878)
by John Singer Sargent

بعضی وقت‌ها احساس می‌کنم که هیچ‌چیز معنی ندارد. در سیّاره‌ای که میلیون‌ها سال است با شتاب به‌سوی فراموشی می‌رود، ما در میان غم زاده شده‌ایم؛ بزرگ می‌شویم، تلاش و تقلّا می‌کنیم، بیمار می‌شویم، رنج می‌بریم، سبب رنج دیگران می‌شویم، گریه و مویه می‌کنیم، می‌میریم، دیگران هم می‌میرند، و موجودات دیگری به دنیا می‌آیند تا این کمدیِ بی‌معنی را از سر گیرند. واقعاً اینطور بود؟ همانطور که نشسته بودم، درباره‌ی مسأله‌ی بی‌مفهوم بودنِ همه‌چیز تعمّق می‌کردم. آیا زندگی ما چیزی جز یک سلسه زوزه‌های بی‌معنی در بیابانی از ستارگان بی‌اعتنا نبود؟
@phobicool
ـــ تونل
#ارنستو_ساباتو
Photo By Victor Habchy

هر چه درد است،
سراپا ز آوای سکوت من و توست...

آوای سکوت @Avayesokoottt

Niusha Saremi‌:
۳۰سال پیش در چنین روزی #هایده رفت و هیچ‌کس نتونست ذره‌ای به جایی که او ایستاده بود و هست، نزدیک بشه. حتا برای ما که خاطره‌ای از زمان زنده بودنش به یاد نداریم. «تاریخ عشق» برای من یکی‌ از محبوب‌ترین‌هاست.
«صبرم زیاده اما عمری نمونده باقی»
NewshaSaremi

گزارش علی همدانی: " هنرمندی که هرگز با غربت کنار نیامد":
t.me/VahidOnline/30197

يك شهاب گذشت
منحنی سوخت!
كدام شقايق دور می‌سوزد
كه عطر و دود
گيسوانی فضایی ست؟
به آسمان نگاه كن
ببين چگونه شقايق
منحنی را سوخت...
@phobicool
#منوچهر_غفوريان

Promenade à Cheval André (2013)
By André Brasilier