باید گریست
باید خاموش و تار
به پایان هفته خیره شد
شاید باران باشد
ما
من و تو
چتر را در یك روز بارانی
در یك مغازه
که به تماشای گُل های مصنوعی رفته بودیم
گم كردیم.

@phobicool
#احمدرضا_احمدی

در خیابان‌هایی که هرگز آمد و شد نداشت، در ساعاتی که می‌دانستم مشغول کار است، در خانه‌هایی که اصلا‌ً صاحبان آن‌ها را نمی‌شناخت، همیشه منتظرش بودم...
@phobicool

#بزرگ_علوی
_ چشمهايش

آرزو کردم زخم تازه‌ای داشتم، تنها برای اینکه او بتواند از من مراقبت کند.
@phobicool


#مت_هیگ
_انسان‌ها

انسان‌ها، به شکل یک قانون، آدم‌های دیوانه را دوست ندارند مگر اینکه نقاش‌های خوبی باشند، و آن هم فقط بعد از مرگشان. اما مفهوم دیوانگی روی زمین خیلی نامشخص و متناقض به نظر می‌رسد.
آنچه در یک حوزه کاملاً عاقلانه است، در حوزه دیگر دیوانگی تعبیر می‌شود.
@phobicool

#مت_هیگ
_انسان‌ها

The Gossips (1973) By Yosl Bergner

به مادمازل کتی گفتم: تو هیچوقت عاشق شدی؟
خاکستری نگاهم کرد.
خاکستری، غمگین ترین رنگهاست.

@phobicool
#میترا_ایلیاتی

من چنان گمنامم و تنهاستم
گوییا یکباره
ناپیداستم...
@phobicool
#نیما_یوشیج

من همه جهان را خانه‌ی خود احساس می‌کنم آنجا که ابرها و پرندگان و اشک‌های آدمی وجود دارد.

@phobicool
#رزالوکزامبورگ

Frida's Braid
By DVanDyk

نمی دانم چقدر وقت لازم است تا دیگران دردی را که در زیر نقاب خندان من وجود دارد، کشف کنند

@phobicool
_میرا
#کریستوفر_فرانک
ترجمه: #لیلی_گلستان

Winter landscapes By Anselm Keifer

گاهی باید رفت و آنچه ماندنی ‌ست
را جا گذاشت
مثل یاد، مثل خاطره، مثل لبخند
رفتنت
ماندنی و با ارزش می‌ شود
وقتی که باید بروی، بروی
و ماندنت پوچ و بی‌ فایده است
وقتی که نباید بمانی، بمانی...
@phobicool

#آنا_گاوالدا

«به من سفارش کن گاهی از خانه بیرون بروم و بگو که این‌قدر خودم را اذیت نکنم. من فقط حرف تو را گوش می‌کنم. می‌دانی که؟»
@phobicool


#غلامحسین_ساعدی
_ از نامه ها به بدری لنکرانی