عجیب این که ماهی‌ها بلد نیستند جیغ بکشند. روزهای بارانی آن‌ها دیر می‌میرند. در آخرین لحظه وقتی‌که رمق ندارند دُمشان را تکان دهند و از گرم شدنِ پولک‌هایشان چیزی نمی‌فهمند (فقط ما آدم‌ها می‌دانیم که می‌میریم، می‌فهمی که) چند قطره باران، مرگ را دوسه قدمی از ماهی‌ها دور می‌کند. می‌شود این‌طوری هم گفت که مرگ سیگاری روشن می‌کند و آن‌قدر همان طرف‌ها قدم می‌زند تا باران بند بیاید.

@phobicool
#بیژن_نجدی
_یک سرخ‌پوست در آستارا

مرا بازداشت کردند
به جرم ارتباط با بیگانگان
دست‌هایم را بستند
با دستبند خارجی
حکم اعدامم را نوشتند
با خودکار خارجی
به میدان اعدامم بردند
با ماشین خارجی
و تیربارانم کردند
با سلاح خارجی
من
فقط گورم ایرانی بود

@phobicool
#علیرضا_روشن

قصد مردن ندارم و مبارزه خواهم كرد. اما اگر بازى را باخته باشم،
می‌خواهم كه خوب تمام كنم.

@phobicool
_طاعون
#آلبر_کامو

سیاه

@phobicool
شعر و صدا: #حسین_پناهی
دکلمه : پرويز_پرستویی

جای دوری نرفته‌اند مُرده‌ها
مانده‌اند همین‌جا و
در سکوت
تماشا می‌کنند ما را
هر قدمی که برمی‌داریم
برمی‌دارند و
هر غذایی که می‌خوریم
می‌خورند و
هر جمله‌ای که می‌گوییم
می‌گویند و
هر شب که می‌خوابیم
بیدار می‌نشینند و
از خواب که می‌پریم
برای‌مان آب می‌آورند و
می‌گویند چیزی نیست
خواب دیده‌ای
هنوز زنده‌ای

@phobicool
#سوفیا_د_ملو_آندرسون
ترجمه: #محسن_آزرم

Man of Sorrows (1480) By Robin Isely Hans memling

#درخواستی ❤️

کاش ميگفتم :
صد پیمان ، صد جشن و صد کلمه را
می توانی با خودت ببری

طلوع سردی برایم به جای خواهد ماند
و صدها تراموايى که دیر می رسند ،
و قطره ای باران در راه تراموا
صد کوچه ، صد خیابان و
صد قطره ی بارانی که پشت سر می دویدند ..

@phobicool
#آرسنى_تارکوفسکى

آن شب فکر می‌کردم که دیگر هیچ نیرویی برای دوباره عاشق شدن ندارم و هرگز لب به خنده نخواهم گشود و دنبال هیچ سودایی نخواهم رفت...‌
اما هرگز خیلی زیاد است! این را در زندگی طولانی‌ام بارها آموخته‌ام

@phobicool
#ایزابل_آلنده
#horse_money

The Living Room (1941-43) by Balthasar Klossowski