و آن لحظه از كودكان گريخت
و ميان خانه ها دويد
با دستهاى خونى اش روشن از هر چيز
در امتداد جاده و تا جنگل دويد

و زير برگها نشست گريه كنان
و زير برگها نشست گريه كنان

تا وقتى كه خنديدن آغاز كرد

@phobicool
#تد_هيوز

بمانی درختت می شوم
بمیری تابوتت

@phobicool
#علیرضا_روشن

شاید زمین چیزی از من پرسیده
که از خواب بیدار شده ام
یا قصه ای در من زنده شده
که جوراب هایم را بلد نیستم بپوشم
چقدر ساده می نویسیم
که زندگی عجیب است و دستهایمان را
پیدا نمی کنیم
تصویری که میخواهد مرا زنده نگه دارد
کوچک شده است، کوچک …
ناتمامی در ما دنبال جایی می گردد.
مادر کلمه ای ست که در
اتاق مجاور خوابیده
من به همه چیز مشکوکم
به چراغی که روشن کرده ام
به تابلوهای روی دیوار
به کسی که هفته پیش در گورستان چال کردیم
شاید به خواب های بالاتری راه یافته ام
به دنیاهای دیگر ...
@phobicool
#شهرام_شیدایی

Graphic Design by:#saMoshaver

روزی خواهد آمد
که دریا بالای سرت خواهد بود
و آسمان زیر پاهایت
آن روز چیزی تغییر نخواهد کرد
جز آن که ماهیان با گلوله
و پرندگان با قلاب شکار خواهند شد
و عشق
همچنان مترادف جدایی خواهد ماند

@phobicool
#علیرضا_روشن

به این جماعت حالی کن
وقتی کسی در خودش غرق می‌شود
خفه می‌شود

@phobicool
#حسین_صفا

دست ها در جیب
سیگار به ته رسیده میان لب،
یقه بالا می دهیم،
خیره به آن سوی خیابان،
به دیوار تکیه می دهیم...
نه که کارآگاه باشیم یا عضو مافیا!
نه
بدبختیم....

@phobicool
#علیرضا_روشن

- پس ورق بزن مرا به طراوت ..!


@phobicool
#حسین_پناهى

اُوِه مردی سیاه‌وسفید بود.
همسرش رنگ بود؛ تمام رنگ‌های او...

@phobicool
#مردی_به_نام_اوه
#فردریک_بکمن

در روزهایی که در پیش
اسـت ، نخـواهنـد گفـت :
"روزگاری ظلمانی داشتیم!"
امـا قطعا خـواهنـد پـرسیـد :
"شاعران چرا خاموش بودند؟!"

@phobicool
#برتولت_برشت