چه تشابهی!
برگ بر برگ فرو می‌افتد،
باران بر اشک.

@phobicool
#خوزه_آنخل_بالنته

می‌رانيم، بر نصف‌النهار خشک
غروب، پُلی است از رؤيای تو به تاريكی
پشت به باران رنجيده از من و تو
و درختانی كه برگ برگردانده‌اند از ما
و كشتزاری كه از خيش ما
شخم نمی‌خواهد
اين است كه به چاقو می‌ماند، شاخه‌ی افرا
به دل دختری، اين برگ افتاده‌ی نارنج
به خون كسی، اين توت سرخ.


@phobicool
#بيژن_نجدی
_واقعيت رويای من است

مثل خاطره ی
یک بار
سفر به شمال
برای
یک خانواده ی فقیر
تو ...
همیشه در یاد منی!!!

#علیرضا_روشن
@mimmagazinee | مجله هنری ميم

درخت بید در زندگی
رگ‌های سفید به جوبار سرخ
(و این سرخی‌ی خون نیست)
سفر با کشتی
مردی که طلوع می‌بیند
زنی که غروب
از پشت به هم تکیه داده‌اند
بین چهره‌هاشان دریاست
سفر با کشتی.

@phobicool
#بیژن‌الهی
_جوانی‌ها
Photo by: ? " Frida kahlo & Diego Rivera 🖤

‏لطف کن و کابوس نبین!
واقعیت از آن بدتر است.


@phobicool
_خانه‌ی ادریسی‌ها
#غزاله_علیزاده

The kiss,1969 By Pablo Picasso

نیاز به یک کلمه دارم
کلمه ای که مرا از روی زمین بردارد ،
من مثل ساعتی مریضم
و به دقت درد می کشم ..

@phobicool
#شهرام_شیدایی

جهان مرده‌ی بی‌بال و بی‌پرنده‌ی من
به جاودانگی آفتاب شکاک است
من از کرانه‌ی سایه
به سوی خانه نرفتم
من از میانه‌ی ظلمت
درون تیره‌ترین عمق‌ها فرو رفتم
و نور را نشنیدم
چرا؟

@phobicool
#رضا_براهنی

#علیرضا_روشن
_ شعر قفس

بیشتر لذت ام به بقای خودمه ....

@phobicool
#عباس_کیارستمی

حتی اگر بمیرم
چیزی نمی‌رود از یادم.
من خاطرات عالم و آدم را
در دایره، در باغ کاشته‌ام.
آن دایره در باغ،
محصول حس زندگانی من بود.
هر میوه‌ای که می‌افتد از شاخه‌ی درخت
می‌افتد در دایره، تکرار می‌شود در دایره،
تکرار و فاصله، تکرار و دایره‌؛
تکرار دایره‌ها، در میان فاصله‌ها
محصول حس زندگانی من بود
من این نگاه دایره‌ای را
هم برای تو در اینجا نوشته‌ام.
حالا نزدیک تر بیا...
و کلید در باغ را از من بگیر...
من سال‌هاست دور مانده‌ام از تو،
و می‌روم که بخوابم.
@phobicool
#رضا_براهنی

عطر تو در هواست
می آیی
یا رفته ای؟

@phobicool
#علیرضا_روشن

چقدر آهنگ‌های قشنگ در این دنیا وجود داشت که من نشنیده بودم. چقدر چهره‌های زیبا از برابرم گذشتند که من آن‌ها را ندیدم.
چقدر رویاهای عجیب دیدم که وقتی از خواب بیدار شدم، هرگز دیگر به یادم نیامد.
و بوی عطری از دست رفته در دلم چنگ زد که
تا همیشه خودم را نبخشم...

زندگی یعنی چه؟
همیشه نصفه نیمه، همیشه ناتمام، همیشه ناگهان، جایی قطع می‌شدم!...

@phobicool
#عباس_معروفی
Graphic Design by:#saMoshaver

و آن لحظه از كودكان گريخت
و ميان خانه ها دويد
با دستهاى خونى اش روشن از هر چيز
در امتداد جاده و تا جنگل دويد

و زير برگها نشست گريه كنان
و زير برگها نشست گريه كنان

تا وقتى كه خنديدن آغاز كرد

@phobicool
#تد_هيوز

بمانی درختت می شوم
بمیری تابوتت

@phobicool
#علیرضا_روشن

شاید زمین چیزی از من پرسیده
که از خواب بیدار شده ام
یا قصه ای در من زنده شده
که جوراب هایم را بلد نیستم بپوشم
چقدر ساده می نویسیم
که زندگی عجیب است و دستهایمان را
پیدا نمی کنیم
تصویری که میخواهد مرا زنده نگه دارد
کوچک شده است، کوچک …
ناتمامی در ما دنبال جایی می گردد.
مادر کلمه ای ست که در
اتاق مجاور خوابیده
من به همه چیز مشکوکم
به چراغی که روشن کرده ام
به تابلوهای روی دیوار
به کسی که هفته پیش در گورستان چال کردیم
شاید به خواب های بالاتری راه یافته ام
به دنیاهای دیگر ...
@phobicool
#شهرام_شیدایی

Graphic Design by:#saMoshaver