باز به صدای فندکی
همه مان فیلتر می شویم
باز به صدای سرفه ای
فیلتر را آتش زده اند
باز صدای شکستن سیگاری آمد
آرام و خاموش
وقتی دهانت بسته بود
و مغزت خواب ،
وقتی گاز نداشتیم
وقتی برق نبود
و آبدزدک ها...
و آه از آبدزدک ها ،
بماند .
_ وقتی نیکوتین خونت به صفر رسیده بود
صفر ممتد شدیم باز به صدای فندکی
میان لب های بسته
شکسته بسته ،
خسته خواهی شد
.
_ ببین مرا آتش داری؟
_ نه ، نگذار دود شوم
.
و باز به صدای فندکی
میان اندوه لب هایی بسته
در کادری باز
دود می گیرد تمام خانه را ، مام وطن ،
عشق یعنی ...
چه می گویم
سوختند کاشانه را ..

@phobicool
#مهسا_طلوع
_خونآبه

قیچی در دست راستم خشک شده بود .نگاهش رو به من بود ، سر بر گرداند که گفتم : دیگر دست باد هم از موهایم کوتاه است . چیزی برای سر به شانه گذاشتنم نمانده . مرد شدم ، همان که از آن دم میزنی ..!
گفتم کمی آرام تر برو باز به جان خودم افتادم ، گفت : آرام رفتم که به جان خودت افتادی .
ترمز گرفت . پیاده شد . دوید .
با دست چپم اشکی که چون سرب داغ گونه ام را نم نمک میتاخت پاک کردم . در آینه بود که با خودم حرف میزدم ، این بار بیتابانه موهایم را از داستان حذف کردم ، با همان قیچی که نمیدانم در کدام دستم بود .
ندیدی . هیچوقت ندیدی . کمی آرام تر برو ، باز به جان خودم افتادم.
هذیانیست زندگی.

@phobicool
#مهسا_طلوع
#مینیمال_ترین_تصویر_عریان
_خونآبه

Check out تمامیّت ارضی: https://t.me/joinchat/FcHLZFlgIxFTldEJ9Pg-wg

می‌خواهم آزاد باشد
و حتّی از یادم ببرد
و حتّی برود
و حتّی بازگردد و
دیگر بار دوستم بدارد...

@phobicool
#ژاک_پره‌ور
_ترجمه‌ی احمد شاملو
Graphic Design by: #daunhaus

یكباره ترس بَرَم داشت
افتاده باشی از سَرِ دیوار،
خم شدم بگيرم ديدم
خوشه‌خوشه آویخته‌ای.

بهارِ قدیم
خشک برآمد،
با شكوفه‌ها
كه در پرده‌های قدیمتر ماند و
اندكی چركنما.

@phobicool
#بیژن_الهی

_نترس !
چند سوال می پرسم و می روم
یک : چند سال پیرت کرده اند ؟ 
دو : چند سال جوانت کرده ام ؟ 
سه : از دلت بپرس مال کیست ؟ 
چهار : اگر جایِ خدا بودی ، با ما چه می کردی ؟
پنج : کجا برویم ؟ 
دستت را به من بده ..

@phobicool
#افشین_یداللهی

آه ، من از ساده ترين تكه های آسمان در چشمان تو
دفاع كرده بودم؛
وقتی مخمل با كركهايی كه به سمت شرق خواب داشت،
تمام مديترانه بود...

@phobicool
#بیژن_الهی

I’m Nobody
Who are you?
Are you -Nobody- too?
Then there’s a pair of us
Don’t tell
they’d banish us, you know
How dreary to be Somebody
How public,
like a Frog
To tell your name, the livelong day
To an admiring Bog

من هیچ ­کس­ ام
تو کیستی؟
تو هم هیچ کسی؟
پس ما یک جفتیم
به کسی نگو
رسوایمان می‌کنند، می‌دانی
چه ملال آور است، کسی بودن
چقدر مبتذل است
مثل یک قورباغه
نامت را، در سرتاسر روز
به لجنزاری ستایشگر بگویی

@phobicool
#امیلی_دیکنسون ۱۸۹۱

از واژه تاریکم کن
حالا که تیر
در مسیر خود از زخم تاریک می شود...

@phobicool
#یدالله_رویایی
_هفتاد سنگ قبر

George Romney, Lady Hamilton as Circe, c.1782

Joseph Wright, William and Margaret from Percy's 'Reliques of Ancient English Poetry' (detail), c.1785