گریه اش چیزیست شبیه زن و چشمهایش مستانه میگردند دور اتاقم را... چیزی یا کسی را گم کرده است، همانی که در من بود و دیگر نیست.نمی دانم.
آه می کشد. در را قفل می کند و کلید را روی در جا میگذارد. نمی دانم برمیگردد تا دنبال رد پایم باشد یا نه؟
من هم در را قفل میکنم. مشتی قرص در گلوی خشکیده ام میریزم. میخوابم.بیدار می شوم.میخوابم. شب تمام نمی شود .
امشب باید بروم. با دست چپش درجه تبم را می گیرد. سیگاری میگیراند و روی لبم میگذارد...

@phobicool
#مهسا_طلوع
_بخشی از مجموعه داستان #خونآبه

افرادی هم هستند که مزدور صفت به دنیا آمده اند و هیچ خوبی ای در حق دوستان و نزدیکانشان نمی کنند، چون این وظیفه شان است؛ در حالی که با خدمت به غریبه ها خودستاییشان ارضا می شود : هر چقدر کانون عواطفشان به ایشان نزدیک تر باشد، کم تر محبت می کنند؛ هر چقدر دورتر باشد، علاقه و توجه بیشتری نشان می دهند !

@phobicool
_بابا گوریو
#اونوره_دوبالزاک

And you, soul that offers no relief, on which side of my body did you lie?
#joseangelvalente
.
و تو،
ای روحِ نا‌آرام،
در کجای تنم
غنوده‌ای؟
@Phobicool

#خوزه_آنخل_بالنته

کاش تنها نبودیم
آنوقت میتوانستیم
به این موضوع
و موضوعات دیگر
آنقدر بلند بلند بخندیم
تا همسایه هامان از خواب بیدار شوند..!

@phobicool
#حسین_پناهی
#ستاره_ها

کسی خواهد آمد!
به این بیندیش!
هیچ پیامی آخرین پیام نیست و هیچ عابری آخرین عابر.
کسی مانده است که خواهد آمد. باور کن! کسی که امکان آمدن را زنده نگه میدارد...

@phobicool
#نادر_ابراهیمی

A Sibyl (early 1700's) By Donato Creti