خواب‌هایی دیدم که هیچ‌کس به یاد ندارد
و مردمانی که بر مزارِ اشتباه زار می‌زدند
به آغوش‌ کشیدن‌هایی دیدم در هواپیمایی که سقوط می‌کرد
و خیابان‌هایی با شاهرگ‌های باز
آتش‌فشان‌هایی دیدم خفته به خوابی
بلندتر از ریشه‌ی شجره‌ی خانوادگی
و کودکی که از باران هراس نداشت.
تنها من بودم که او را کسی ندید
تنها من بودم که او را کسی ندید

@phobicool
#نیکولا_مادزیرف
ترجمه: محمدرضا فرزاد

ديگران شعر مرا مى خوانند،
تو حرف مرا...
@phobicool
#علیرضاروشن

“Calder’s Ascension,” 2017
#Clive_Head

“Pearly White,” 2018
#Clive_Head

ما هیچگاه هیچکس را از دست نمی دهیم !
بلکه فقط رابطه هایمان تغییرشکل می‌دهند . ممکن است جسم کسی در کنار ما نباشد ، اما همواره در درونمان حضور خواهد داشت.
هر رویدادی در زندگی من ، هر شبی که به بی خوابی گذشت و تمام اشکهایی که ریختم مرا در مسیر سفرِ روحم به پیش برده است.

@phobicool
_نیمه ی تاریک وجود
#دبی_فورد