همه چيز بد پيش می‌رود
چرا كه در اين لحظه
اين ذهنِ ناخوش
عميقا شيفته‌ی بيماری خود است!

@phobicool
#آنتونن_آرتو

هلیا!
احساس رقابت، احساس حقارت است.
بگذار که هزار تیرانداز به روی یک پرنده تیر بیندازند.
من از آنکه دو انگشت بر او باشد انگشت برمی‌دارم.
رقیب، یک آزمایشگر حقیر بیشتر نیست.
بگذار آنچه از دست رفتنی‌ست از دست برود.
تو در قلب یک انتظار خواهی پوسید.
من این را بارها تکرار کردم هلیا!


@phobicool

#نادر_ابراهیمی
_بار دیگر شهری که دوست می داشتم

- دلم میخواست یک ماهی میشدم و شنا میکردم، همیشه شنا میکردم.
- پدربزرگ من هم همین وسواس را داشت و آخرش غرق شد.
- چه مرگ قشنگی! آدم بمیرد: آنهم در آب...
- نه، او کاملا نمرده... چون آنچه که بقایای روح میگویند حقیقت دارد. باین معنی که روح و یا خاصیتهائی از آن در بچه‌ی اشخاص حلول میکند. و پدربزرگ من بچه داشت، پس بکلی نمرده است. ولی روح شخصی هرکسی با تنش میمیرد، چون محتاج به خوراک است و بعد از تن نمیتواند زنده بماند. این دریچه‌ایست که عادات و اخلاق و وسواس و ناخوشی‌های پدر و مادر را به بچه انتقال میدهد.

@phobicool
#گجسته_دژ
#صادق_هدايت

عشق مان را می کُشیم.

خفه اش می کنیم
مثل کسی که نوزادی را.
لگدش می زنیم
مثل کسی که سگ وفاداری را.
بال های پرّانش را می کَنیم
مثل کسی که پرنده ای را.

قلبش را با گلوله می زنیم
مثل کسی که با گلوله خودش را...

@phobicool
#آنا_اشویر

خدا مُرده است.
خدا مرده باقی می‌ماند .
و ما او را کشته‌ایم !
چگونه خود را تسلی خواهیم داد؟
جنایتکاران ..تمامِ جنایتکاران را؟

آنچه مقدس‌ترین و مقتدرترین چیز بود که تاکنون جهان به خود دیده است ، بر اثر خونریزیِ بسیارِ حاصل از چاقوهای ما ، مرده است!
چه کسی ما را از این خون ، پاک خواهد کرد ؟
چه آبی برای ما موجود است تا خود را بشوییم ؟
چه اعیادی بهر کفاره ، چه مناسک مقدسی را از خود ابداع خواهیم کرد ؟
آیا عظمت این عمل ، بیش از اندازه برای ما عظیم نیست؟
آیا نبایستی تنها خود ، خدایانی دیگر شویم تا شایسته این کار باشیم ؟!

@phobicool

حكمت شادان
#نيچه

از کفر من نترس
هرگز
زیرا به نمیدانم های خود
ایمان دارم!

@phobicool
#حسین_پناهى