درصورتیکه زندگی جدیدی را باید طی کرد ، آرزومند بودم که فکر و احساسات کند و کرخت شده میداشتم ، بدون زحمت نفس میکشیدم و بی آنکه احساس خستگی میکردم میتوانستم در سایه ستونهای یک معبد لینگم پوجه برای خودم زندگی را بسر ببرم - پرسه میزدم بطوریکه آفتاب چشمم را نمیزد ، حرف مردم و صدای زندگی گوشم را نمی خراشید.

@phobicool
بوف کور
#صادق_هدایت

شاید از خبر مرگ من کنشا بگریه میافتاد و ماهها از زندگیش بیزار میشد. ولی با وجود همه اینها من بودم که میمردم. بیاد چشمهای قشنگ گیرنده اش افتادم. وقتی که بمن نگاه می کرد چیزی از او بمن سرایت می کرد. اما فکر می کردم که این موضوع هم خاتمه یافته: و اگر حالا او بمن می نگریست نگاهش در چشم خودش میماند و بمن تاثیری نداشت. من تنها بودم.

#Jean_Paul_Sartre
@phobicool

#ژان_پل_سارتر
#دیوار

چشمهایم که بسته شد دیدم در میدان محمدیه بودم. دار بلندی برپا کرده بودند و پیرمرد خنزرپنزری جلو اطاقم را به چوبه دار آویخته بودند- چند نفر داروغه مست پای دار شراب میخوردند- مادرزنم با صورت برافروخته با صورتی که در موقع اوقات تلخی زنم حالا می‌بینم که رنگ لبش میپرد و چشمهایش گرد و وحشت زده میشود، دست مرا میکشید از میان مردم رد میکرد و به میرغضب که لباس سرخ پوشیده بود نشان میداد و میگفت: 《اینم دار بزنین》من هراسان از خواب پریدم- مثل کوره میسوختم، تنم خیس عرق و حرارت سوزانی روی گونه‌هایم شعله‌ور بود.

@phobicool
#بوف_کور
#صادق_هدايت

توانایی فهمیدنِ درد ، چیز خوبی است .
دردسر واقعی ، وقتی است که دیگر، درد را هم نمی‌فهمی !

@phobicool

#هاروکی_موراکامی

عمری چکش برداشتم
و بر سر میخی که روی سنگ بود کوبیدم.
اکنون می فهمم که
هم چکش خودم بودم،
هم میخ
و هم سنگ...

@phobicool
#فرانتس_کافکا

آدم به سرعت پیر می‌شود،
آن‌هم بدون این‌که بازگشتی در کار باشد. وقتی بدون اراده به بدبختی‌ات عادت کردی و حتی دوستش داشتی، آن‌وقت متوجه قضیه می‌شوی طبیعت از تو قوی‌تر است.تو را در قالبی امتحان می‌کند و آن‌وقت دیگر نمی‌توانی از آن بیرون بیایی_من یکی به راه دلشوره افتاده بودم_ نقشت و سرنوشتت را بدون این‌که بفهمی کم‌کمک جدی می‌گیری و بعد وقتی سر بر‌می‌گردانی، می‌بینی که دیگر برای تغییر وقتی نیست. سر تا پا دلشوره شده‌ای و برای همیشه به همین شکل ثابت می‌مانی.

@phobicool

#لویی_فردینان_سلین
#سفر‌به‌انتهای‌شب