Forwarded from ساعت چند و نیم (Mas)
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮔﺮﻩ ﮔﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ: " ﺍﯾﻦ ﺳﻨﺪﻩ ﮔﺰ ﭘﯿﺮ را ﺑﺴﻪ " ﻭ ﯾﺎ "ﺧﺮﭼﺴﻮﻧﻪ ﺟﻮﻥ ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ"
در مقابل چنین اظهار ملاطفتی گرهگوار خاموش بود و سر جایش بیحرکت میماند، انگار که کسی به سراغ او نیامده باشد.
@phobicool
_مسخ
#فرانتس_کافکا
در مقابل چنین اظهار ملاطفتی گرهگوار خاموش بود و سر جایش بیحرکت میماند، انگار که کسی به سراغ او نیامده باشد.
@phobicool
_مسخ
#فرانتس_کافکا
| Art Magazine | ژورنال هنری تمامیّت ارضی برای هنر ۰۰۰
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮔﺮﻩ ﮔﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺑﯿﺎﻭﺭﺩ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﻣﯽﮔﻔﺖ: " ﺍﯾﻦ ﺳﻨﺪﻩ ﮔﺰ ﭘﯿﺮ را ﺑﺴﻪ " ﻭ ﯾﺎ "ﺧﺮﭼﺴﻮﻧﻪ ﺟﻮﻥ ﺑﯿﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ" در مقابل چنین اظهار ملاطفتی گرهگوار خاموش بود و سر جایش بیحرکت میماند، انگار که کسی به سراغ او نیامده باشد. @phobicool _مسخ…
گره گوار به پنجره نگاه کرد. صدایِ چکه های باران، که به حلبیِ شیروانی می خورد، شنیده می شد؛ این هوایِ گرفته او را کاملاً غمگین ساخت. فکر کرد: کاش دوباره کمی می خوابیدم تا همهٔ این مزخرفات را فراموش بکنم! ولی این کار به کُلی غیرممکن بود؛ زیرا وی عادت داشت که به پهلویِ راست بخوابد و با وضعِ کنونی نمی توانست حالتی را که مایل بود به خود بگیرد. هرچه دست و پا می کرد که به پهلو بخوابد با حرکتِ خفیفی، مثلِ الاکلنگ، هی به پشت می افتاد. صد بارِ دیگر هم آزمایش کرد و هر بار چشمش را می بست تا لرزشِ پاهایش را نبیند.
@phobicool
_مسخ
#فرانتس_کافکا
@phobicool
_مسخ
#فرانتس_کافکا
| Art Magazine | ژورنال هنری تمامیّت ارضی برای هنر ۰۰۰
Photo
-چه اتفاقی افتاد ؟
سال 1927
زیباترین دبیرستانی ها بودی
حالا موهات کوتاهند و آبی
هیچکس دوستت ندارد...
@phobicool
#ریچارد_براتیگان
سال 1927
زیباترین دبیرستانی ها بودی
حالا موهات کوتاهند و آبی
هیچکس دوستت ندارد...
@phobicool
#ریچارد_براتیگان
آیا هیچ وقت با آدمهایی برخورد کردهاید که به نظر میرسد از روی تصادف نـیست که بر سر راه شما قرار گرفتهاند، بلکه نوعی حکمت بسیار دردناک در آن هست که زندگیتان را ناگهان از این رو به آن رو می کنند؟
@phobicool
#میشل_لبر
_کاناپه ی قرمز
@phobicool
#میشل_لبر
_کاناپه ی قرمز