ممکن است آدم یک عمر زندگی کند و نفهمد که کنار دستش یک کتاب هست که کل زندگی‌اش را به سادگی یک ترانه بیان می‌کند. وقتی آدم شروع به خواندن چنین داستانی می‌کند کم‌کم خیلی چیزها یادش می‌افتد، حدس می‌زند، و آنچه تا به حال برایش گنگ و مبهم بوده روشن می‌شود.

#فئودور_داستایوفسکی

@philosophyisl

🔹️ #مغالطه توسل به اکثریت

@philosophyisl

همیشه حق با اکثریت نیست!
زیرا ملاک تشخیص صحت یک موضوع طرفداران زیاد و معیار تکذیب قِلَت افراد نیست.
اگر بنا بود صحت یک اندیشه از تعداد طرفدارانش شناخته شود آنگاه هیچ اندیشه جدیدی پذیرفته نمی شد! زیرا هر سخن تازه ای همواره در ابتدا طرفداران کمی دارد.

@philosophyisl

غرفه دانشکده الهیات و معارف اسلامی در جشنواره علم 👇👇👇

سپاس از تمام دوستانی که در آماده سازی غرفه کمک و حضور پیدا کردند!🙏🙏🙏🙏🙏


🌀امروز روز پایانی جشنواره است🌀

🔸️ #مغالطه واژه های مبهم
@philosophyisl

✅ سخنرانی‌های برگزیده UT-TED:

👈 مصطفی طاهری
اخلاق حرفه‌ای در علم

👈 صباح فرشاد
چگونه سیستم عصبی ما، سرِ خودِ ما کلاه می‌گذارد؟!

👈 زهرا توکلی
استفاده از سافت ربات‌ها

✅ سخنرانی‌های شایسته تشویق:

👈 زینب پناهی
پیشرفت فناوری‌های پزشکی و خدمات گوهر بارش

👈 کیمیا مشهدی
نقش فناوری های نوین در فرهنگ

@UT_ScienceDay

🔵اثر هنری سرکار خانم آنسه جودکی، عضو انجمن علمی فلسفه و حکمت اسلامی در قسمت علم در قاب هنر در جشنواره علم دانشگاه تهران
@philosophyisl

روحیه پرسشگری را در کودکانمان تقویت کنیم
برگرفته از سوره انبیا/آیه۷

@philosophyisl

" نغمه های محمدی "

گوته در قطعه شعری با عنوان نغمه های محمدی (Mohamet Gesang)،
قرآن را به رودخانه ای از یک نیروی عظیم معنوی تشبیه کرده که به اقیانوس الهیت و ابدیت می پیوندد.
یک بار یکی از دوستان گوته کتابی از کلمات کوتاه حکمت آمیز به وی هدیه کرد
و او در نامه ای تشکرآمیز چنین نوشت:
این گفته ها باهر نظر عقلانی و دینی اصیل سازگار است
و می توان گفت همان اسلام است که ما دیر یا زود باید بدان اعتراف کنیم.
این گفتۀ گوته سخن مولانا را در فیه ما فیه به یاد می آورد که گفت:
فلان عالم قرآن را می خواند اما نمی فهمد.
گفتند " چگونه نمی فهمد در حالی که او از مفسران معروف است؟ "
مولانا گفت: " اگر قرآن را می فهمد چرا وقتی به زبان دیگر بر او می خوانند قبول نمی کند؟ "
و گوته قرآن را به هر زبانی می شناخت و می گفت:
" آیا قرآن از ابدیت است؟
آری, در این جای پرسش نیست،
این کتاب کتابهاست. "
گوته به سمفونی قرآن، بخصوص در آن گوشه ها که دست خداوند را در آفرینش نشان می دهد
و همۀ پدیده ها را به او منسوب می کند، علاقۀ خاص داشته و آن را ستوده است.
می توان این قطعات را " گوشه هوالذی " نامید از آنکه در قرآن بسیار آمده است: اوست که ...
هوالذی خلق الموت و الحیات
هوالذی یتوفاکم باللیل
هوالذی ارسل الریاح بشری بین یدی رحمته
جاذبۀ گوشه های " هوالذی " از دیدگاه گوته این است که خداوند را به عنوان فاعل مطلق در کل کائنات معرفی می کند
و این به تعبیر حکما توحید افعالی است و گوته معتقد است این نگاه روح را به اهتزاز می آورد و تعالی می بخشد.
نظامی و عطار و مولانا همین گوشه ها را مرتب در آثار خود نواخته اند.
به گفته عطار اوست خدایی که:
در زمستان سیم آرد در نثار
زر فشاند در خزان از شاخسار

بر گرفته از پیشگفتار کتاب " در صحبت قرآن "
به قلم حسین الهی قمشه ای