این اتفاقات به خاطر یک قانون مهم ممکن شد.

[تایپ‌دیزاینر هیچگونه حقی بر «فرم» ندارد.]


البته که «انصاف» باید رعایت شود و این به معنای «آزادی در تصرف» نیست.

حال که مختصری بر این موارد گذر کردیم،

چه بهتر است در باب این قوانین (که شاید تاریخ گذشته باشند) گفتگو کنیم.




{کامنت ها باز است}

مبحث دوم در باب «لوگوتایپ»
امروز عصر قرار میگیرد.

درود بر عزیزان.

مطلع کلام این را عرض کنم که هدف از این رسانه فقط و فقط بحث «علمی»ست و یادگیری. ناگزیر ممکن است درمورد کاری به گفتگو بنشینیم که باید این مسئله‌ی نقد پذیری (در نقد شنیدن) و احترام را (در نقد کردن) یادآور شوم.

«لوگوتایپ»

فرم و «خوانش»
«مسئله‌ی پیش‌انگاره ها»

#predisposition

اولین مسئله اینست که یادآوری شویم لوگوتایپ به مانند هر رسانه‌ی متنیِ دیگری،‌ مطلقا تابع فرم است. چه بسا بیش از الباقی.

حال اینکه «شدت» حضورِ فرم تا چقدر باشد هم که بحث برند است و استراتژی که از حوصله این بحث خارج. (بعد تر خواهیم پرداخت)

اگر نگاهی به لوگوتایپ های اخیر بیاندازیم، «ترند» ای میبینیم بر تغییر کنتراست حروف و تبدیل آن به لاتین. که پیشتر در اینجا مفصل آن را شرح دادیم و با استدلال علمی این پدیده را نقض کردیم.

بار دیگر باید تاکید کرد که «ترند» سواری تمام آنچیزی است که دیزاین نیست.

حال اخیرا به اثری برخوردم که در وهله‌ی اول برایم بسیار غریب بود. و این لزوما بدیم معنی نیست که اثر را بیهوده بشماریم و بگذریم. خیر.

میبایست بیشتر تأمل کرد، به دستگاه علوم شناختی توسل کرد و درنهایت ببینیم چه چیزی کار کرده است و چه چیزی کار نکرده.

اول میبایست گفت که اگر فقط و فقط «فرم» را –سوایِ خوانش– در نظر بگیریم. این اثر کاریست فوقِ بدیع، با شناختی عمیق از خط و گرافیک.

به دندانه‌های س‍ دقت کنید و جسارتِ خمیدگی ها.

دوم نکته اما، جایی که مخاطب با کم‌لطفی مواجه میشود، دقت به مناطقِ سالیانت یا #تشخیص_پذیر است.

#saliance

اگر از نقطه‌ی سبز شروع و در نقطه‌ی قرمز حرکت را به پایان رسانیم، این فرم، بدون هیچ شبهه‌ای فرمِ ڪ را تداعی میکند.

درمورد شاکله‌ی «مر» نیز میتوان به عنصرِ اصلی بد خوان بودن این اثر اشاره کرد (که در جایگیریِ ے هم باعث خطا خوانی شدست) آن هم کامپوزیسیون.

البته که ما آگاهیم به برخی از «حقه» ها و زبردستی ها که گاهی دیزاینر فرمی را «برایِ خوانشِ ناخودآگاه» در جایی پنهان میکند.
اینجا شاید مقصود، حضورِ ناخودآگاه فرمِ ش‍ین و کاف بودست تا که «کاشان» تداعی شود.

[لوگوتایپ «هیوا» را ببینید]


اما میبایست گفت که این مورد ناموفق بودست و درنهایت مخاطب با یک «بلوک» ناخوانا مواجه است.

(این مورد را عرض کردم برای دوستانِ کمی پیگیر تر که در جریان هستند، توضیح این چگونگی این «حقه» را بگذارید برای زمانی دگر)

اما اگر کسی با غرض‌ورزی سخن گفت، این یک قاب را نشان دهید و عظمتِ فرم را!

حال که مختصری زدیم بر این موارد. فرصت غنیمتیست و میتوانیم به گفتگو و یادگیری بپردازیم.


[کامنت ها باز است]

نیاز است اضافه کنم که این مورد را بسیار خلاصه گفتم وگرنه توضیح در باب اینکه هرکدام از فرم های «مضنون»، کدام بخشِ سالیانت دارند و چگونه توسط چشم تشخیص داده میشوند خود یک لکچر یکساعته‌ست. بس فعلا به همین بسنده کنیم.

#کتابخانه🔸ضد کتابخانه
نسیم نیکولاس طالب، در کتاب مشهور خود، قوی سیاه، مفهومی را معرفی می‌کند که برای فهم این موقعیت به ما کمک می‌کند: ضدکتابخانه.
او می‌گوید ضدکتابخانه مجموعۀ کتاب‌هایی است که خریده‌اید اما نخوانده‌اید. اگر در مسیر یادگیری و دانشوری قدم بردارید، هر چقدر جلوتر می‌روید، ضدکتابخانۀ شما هم بزرگتر خواهد شد. در این نگاه، کتاب‌هایی که خوانده‌اید به مراتب بی‌ارزش‌تر از کتاب‌هایی هستند که هنوز نخوانده‌اید. ضدکتابخانۀ شما بهترین انگیزه‌بخش ادامۀ مسیر یادگیری است. مفهوم "ضدکتابخانه" به موضوع گسترده‌تری در تحقیقات روان‌شناختی اشاره می‌کند که می‌گوید تصور فرد از میزان نادانسته‌هایش، نشانۀ دقیقی از روحیه و رویکرد علمی اوست. هرچقدر فرد دانش گسترده، انتقادی و موشکافانه‌تری داشته باشد، بهتر می‌داند که "چقدر نمی‌داند"... +

این ترکیب کلمه‌ی «ناترازی انرژی» هم که اخیرا شروع کردند به استفاده جالبست. تلاش مذبوحانه‌ایست برای سفید‌شوییِ مفهومِ قبیحِ «کمبود انرژی».

#زبان

که موفق هم بوده‌است. این گونه «هایجک کردن کلمات» باعث میشود آنچه «حقیقت» است از یاد برود و «کلمه‌ی جایگزین» تبدیل به «یگانه مفهوم» شود.
اکنون از چند نفر بپرسید مشکل انرژی چیست می‌گویند «ناترازی». حال سعی کنید بفهمید اصلا این «تراز» کجایست که «نا» باشد.


خاطرمان باشد «کمبود» است. نه «ناترازی».


#زبان