آدما هر چقدر از خانواده اصیل‌تری باشن، واقعی تر، خاکی تر و مهربون ترن.

‏متاسفانه از حوصلم خارجه.شاید بپرسید چی؟ باید عرض کنم که همه چی.همه اون چیزی که هست و نیست.

جدیدا آدم میترسه حتی از خوبیای یه نفر بگه ؛ چون با گذر زمان بهت ثابت میشه تصوراتت کاملا راجع بهش غلط بودن.

اینو بنویسین روی بک گراند گوشیتون یا جلو میز کارتون، لازمتون میشه:
"یه جوری بجنگین که شب که میخواین بخوابین با خودتون بگین بیشتر و بهتر از این در توانم نبود!"

دلار از ۶۵ هزارتومن هم رد شد دیگه جدی برای اینکه چندتا آدم ببینیم و صحبت کنیم و علاف نچرخیم میریم سرکار وگرنه با درآمدمون کاری نمی‌شه کرد.

چند روزه هی دارم‌‌‌ به این فک می‌کنم که تو زندگیم چند تا دیگه حق اشتباه دارم، چون خیلی‌شو استفاده کردم :)) همش حس می‌کنم خیلی کمش مونده

‏خوابم یه طرفه شده، میاد اما نمیبره.

شب ها ساعت ۱۲ الی ۳ تصمیماتی میگیرم و برنامه ریزی هایی انجام میدم که اگر اجرا بشن میتونم در عرض یک سال جهان رو به بردگی خودم دربیارم.
‏صبح که میشه به این فکر میکنم که آیا اصلا زندگی ارزش زیستن دارد؟

نشستن تو ماشین و صرفا هیچکاری نکردن رو دوست دارم
انگار هم بیرونی هم بیرون نیستی
امنی، گرمی، حریم داری ...

الان دیگه بالغ شدم و از شنبه ها بدم نمیاد، از کل هفته بدم میاد.

بدترین کاری که یه نفر میتونه باهات انجام بده، اینه که باعث بشه دیگه ذوق نکنی.

معنای نسبی‌ بودن گذشت زمان رو تو رسیدن موعد «اجاره دادن» و «حقوق گرفتن» خوب میشه فهمید.

این تار موهای سفید همون حرف‌هاست که نزدیم.

Me all the time:

احساس واقعیم وقتی تو تلگرام یه پیامی رو دیلیت می‌کنم :

هرموقع فکر کردی خیلی حالیته
‏یادت بیار 5 سال پیش هم همین فکرو میکردی

جدیدا خیلی به مرحله‌ی « آخه چیو واسه کی دارم توضیح میدم » میرسم .

تا حالا بین غذا خوردن گریه کردید؟ احساس می‌کنم نقطه اوج ناراحت بودن همین‌جاست.

نظریه کم طرفدار:
گذشته طرف مقابل خیلی مهمه ، این گذشته اونه که شخصیت الانشو رو شکل میده

۱۴۰۳؟
من برای این‌که بتونم دوباره زندگیمو جمع‌و‌جور کنم نیاز دارم از ۱۳۸۵ دوباره شروع کنم…

خواستم بهت بگم غصه اشو نخوریاااا شاید اون چیزی که الان ذهنتو مشغول کرده همین روزا حل بشه، تو این دنیا هر روز معجزه اتقاق میفته، شاید فردا نوبتِ تو باشه، کی میدونه؟!