🔸در ۱۵ آوریل ۱۹۸۹، هم‌زمان با درگذشت هو یائوبانگ، دبیرکل اصلاح‌طلب حزب کمونیست چین، جرقه یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین اعتراضات خیابانی قرن بیستم زده شد. دانشجویان دانشگاه‌های پکن، که یائوبانگ را نماد اصلاحات و آزادی‌خواهی در چین کمونیست می‌دانستند، پس از شنیدن خبر درگذشت او به میدان تیان‌آن‌من آمدند تا یاد او را گرامی بدارند؛ اما خیلی زود، این گردهمایی به تظاهراتی گسترده علیه سانسور، فساد دولتی و عدم‌‌وجود آزادی‌های سیاسی در چین بدل شد.

🔸در ظرف چند هفته‌، میلیون‌ها نفر از اقشار مختلف جامعه در سراسر کشور، ازجمله ۴۰ شهر بزرگ چین، به این اعتراضات پیوستند. خواسته‌های معترضان شامل آزادی بیان، کنترل ورود مهاجران از روستاها، شفافیت حکومتی و لغو فرایند انتخاب اجباری مشاغل می‌شد. اما دولت چین این حرکت را تهدیدی برای اقتدار خود قلمداد می‌کرد؛ درنتیجه خواسته‌های معترضان از سوی حکومت بی‌پاسخ ماند. سرانجام در بامداد ۴ ژوئن، ارتش سرخ با تانک‌ها و خودرو‌های زرهی سنگین وارد میدان تیان‌آن‌من شد و با به‌کارگیری خشونت گسترده، اعتراضات را سرکوب کرد.

🔸دولت چین به‌طور رسمی آمار قربانیان را، ۲۴۱ کشته و ۷۰۰۰ زخمی اعلام کرد. با این‌ وجود، منابع مستقل و بین‌المللی، از جمله گزارش‌های شاهدان عینی، دیپلمات‌های خارجی و اسناد افشاشده، عددی به‌مراتب بالاتر را ذکر می‌کنند. بنا بر برخی تخمین‌ها، بین ۳۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ نفر کشته و ده‌ها هزار، و حتی در برخی منابع، بیش از صد هزار نفر زخمی شدند. بسیاری از مجروحان بعدها نیز بازداشت یا ناپدید شدند، و هیچ‌گاه از سرنوشت‌شان اطلاعات دقیقی یافت نشد.

🔸پس از سرکوب خونین اعتراضات میدان تیان‌آن‌من در سال ۱۹۸۹، دولت چین با قدرت هرچه بیشتر سیاست‌های کنترل اجتماعی و سانسور اطلاعات را اجرا کرد. استفاده گسترده از دوربین‌های نظارتی، فیلترینگ اینترنت، پلیس سایبری و فناوری‌های تشخیص چهره به‌مرور به ابزارهای اصلی حکومت چین برای مهار و جلوگیری از اعتراضات مشابه تبدیل شد. در عین حال، برخلاف سخت‌گیری‌های سیاسی-امنیتی، چین در حوزه اقتصاد مسیر اصلاحات بازار آزاد را با شدت بیشتری ادامه داد؛ فرایند انتخاب اجباری مشاغل به‌طور تدریجی در دهه ۹۰ لغو شد و سرمایه‌گذاری خارجی و رشد سریع صنعت، چین را به یکی از ابرقدرت‌های اقتصادی جهان تبدیل کرد. به این ترتیب، حکومت چین مدل خاصی از اقتدارگرایی را شکل داد که در آن توسعه اقتصادی هم‌زمان با محدودسازی آزادی‌های سیاسی با موفقیت به‌پیش می‌رود.

🔹️کوروت‌های سبک سوئدی کلاس Visby حدود ۷۲.۷ متر طول، ۱۰.۴ متر عرض و ۶۴۰ تن جرم دارند. نیروی دریایی سوئد ۵ فروند از این کوروت‌ها را بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ به خدمت گرفته. همانند بسیاری از محصولات نظامی سوئد، این کوروت‌ها را نیز شرکت Saab تولید کرده است.

🔹️تسلیحات کوروت‌های کلاس Visby عبارت‌اند از:
▪️۸ تیر موشک کروز ضدکشتی RBS 15 Mk II
▪️۴ اژدر ۴۰۰ میلی‌متری
▪️توپ ۵۷ م‌م بوفورس Mk3
▪️توانایی پرتاب خرج‌های عمقی و مین‌گذاری

🔹️این کوروت‌ها به رادار Sea GIRAFFE AMB شرکت ساب مجهز شده‌اند. حداکثر برد عملیاتی کوروت‌های ویزبی حدود ۴۶۰۰ کیلومتر اعلام شده است.

🔹️سلول‌های عمودپرتاب ExLS دست تصمیم‌گیران را برای انتخاب تسلیحات باز گذاشته‌اند. علاوه‌بر موشک‌های پدافندی CAMM، این سیلوها توان حمل موشک‌های پدافندی RIM-116 Block2، موشک‌های AGM-114L لانگ‌بو هل‌فایر و AGM-179 جاگم، همه‌گی را به‌صورت کوادپک دارند. علاوه‌بر همه این‌ها، این سلول‌ها قادر به حمل کوادپک طعمه‌های جنگال Nulka نیز هستند؛ این طعمه‌ها پس‌از شلیک خاصیت‌های یک‌کشتی بزرگ را برای موشک‌های کروز ضدکشتی دشمن شبیه‌سازی می‌کنند.